ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٧٠ - باب ٧ گوشههايى از تاريخ موسى بن جعفر

خود قرار داده‌اند. پس مراد از «أبناءنا» در اين آيه (يعنى فرزندانمان)، همان حسن و حسين مى‌باشد و مراد از «نساءنا» (يعنى زنانمان) فاطمه و مراد از «أنفسنا» (يعنى خودمان) علىّ بن أبى طالب ٧ است. مضافا به اينكه همگى علماء اتفاق دارند بر اين مطلب كه جبرئيل در روز أحد (كه مسلمانان از اطراف پيامبر متفرّق شدند و فقط علىّ بن أبى طالب به دفاع از آن حضرت صلى اللَّه عليه پرداخت) به حضرت رسول ٦ گفت: اى محمّد اين كار عليّ نشانه جانفشانى واقعى است و رسول خدا ٦ فرمود: زيرا او از من است و من از او، و جبرئيل گفت: يا رسول اللَّه! و من نيز از شما دو تن هستم. سپس جبرئيل ادامه داد:

«لا سيف الّا ذو الفقار و لا فتى الّا عليّ»

(شمشير واقعى، ذو الفقار و جوانمرد واقعى، علىّ است) و كلمه‌اى كه جبرئيل در مورد علىّ ٧ بكار برد همان گونه بود كه خداوند در مورد خليل خود، ابراهيم بكار برد. خداوند مى‌فرمايد: «فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ‌» (ديديم جوانى ابراهيم نام بتها را به بدى ياد مى‌كرد) ما عموزادگان تو افتخارمان به اين است كه جبرئيل گفته كه: از ماست. هارون گفت: أحسنت، اى موسى! نيازهاى خودت را براى ما بيان كن. گفتم: اوّلين‌