ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٨٦ - باب ٣٠ اخبار درربار پراكندهاى كه از آن جناب رسيده است

موضوع واحدى رسيده بحث و گفتگو مى‌نمودند، و مورد نزاع را از آن حضرت پرسيدند. امام فرمود: خداوند عزّ و جلّ چيزى را حرام كرده و چيزى را حلال، و امورى را نيز واجب گردانيده، و هر روايتى كه در حلال كردن آنچه خداوند حرام فرموده، يا حرام كردن آنچه خداوند حلال فرموده، يا ردّ كردن واجبى را كه در كتاب خدا حكمش مذكور است و دليلش در سنّت كاملا روشن است و ناسخى هم ندارد كه آن را نسخ كرده باشد، آمده است آن روايات (يعنى مخالف مقطوع) را نميتوان مورد عمل قرار داد و جائز نيست بدان تمسّك نمود، زيرا رسول خدا ٦ اين طور نبود كه حلال خدا را حرام و يا حرام خداى را حلال كند، و يا فرائض و احكام الهى را (العياذ باللَّه) تغيير دهد، در تمام موارد كاملا تابع وحى و تسليم امر و رساننده از سوى خدا بود، و اين حقيقت خود كلام پروردگار است كه به او مى‌فرمايد: به مردم بگو: «إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى‌ إِلَيَ‌» پيروى نمى‌كنم و عملى انجام نمى‌دهم مگر همان كه به من وحى مى‌شود پس رسول خدا ٦ تابع فرمان خدا بود و از جانب خداوند احكام و آنچه را خدا به او امر كرده بود تبليغ مى‌فرمود، راوى گويد: عرضه داشتم گاهى از طريق شما خاندان در موضوعى حكمى از رسول خدا ٦ روايت شده كه آن در كتاب خدا نيست و در سنّت است، سپس حديثى خلاف آن از شما رسيده است؟ فرمود:

و همچنين است بسا مى‌شود كه رسول خدا ٦ از چيزهائى نهى فرموده و