ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٧٨ - باب ١١ اخبارى كه در باب توحيد از امام رضا

بدكردارى‌هاى خود ناراحت نشود مؤمن نيست و چون مؤمن نيست، مستحقّ شفاعت نخواهد بود، زيرا خداوند دين او را نمى‌پسندد.

شرح: «مراد مؤلّف آنست كه شفاعت مربوط به كسانيست كه گناه كبيره از ايشان سر زده و توبه كرده‌اند و شفاعت پيامبر براى قبول توبه است».

٣٦- يوسف بن محمّد بن زياد و علىّ بن محمّد بن سيّار از قول پدرانشان از امام عسكرىّ ٧ نقل كرده‌اند كه آن حضرت از امام هادى و ايشان از امام جواد و ايشان از امام رضا و آن حضرت از امام كاظم و ايشان از امام صادق و امام صادق از امام باقر و ايشان از امام سجّاد عليهم السّلام نقل فرمودند كه آن حضرت در باره آيه: «الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً» (آن كس كه براى شما زمين را همچون بستر و آسمان را همچون ساختمان گردانيد- بقره: ٢٢) چنين فرمودند: يعنى خداوند زمين را متناسب با طبيعت، خوى و بدنهاى شما قرار داد. آن را نه چنان داغ و سوزان نمود كه شما را بسوزاند و نه چنان سرد كه در آن يخ بزنيد، باد آن نه چنان خوشبو است كه از آن سردرد بگيريد و نه آنچنان بد بو