ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٨٧ - باب ٣٠ اخبار درربار پراكندهاى كه از آن جناب رسيده است

نهيش نهى تحريمى است كه عمل به آن جايز نيست و مانند نهى خدا است، و نيز امر به امورى فرموده و آن امر واجب و لازم است نظير دستورات حقّ تعالى و آمر آن حضرت مطابق امر و فرمان الهى است و با امر خدا موافق است، پس هر نهى تحريمى كه از رسول خدا ٦ صادر گشته است و سپس خلاف آن ذكر شده، عمل به آن روايت خلاف جايز نيست و همين طور در آنچه بدان امر فرموده است، زيرا ما اذن نميدهيم چيزى را كه رسول خدا ٦ اجازه نداده است، و امر نمى‌كنيم به خلاف آنچه رسول خدا ٦ امر فرموده. مگر به جهت و علّت ترس خطرى كه ناگزير در پى دارد (يعنى موارد تقيّه) و امّا اينكه حلال كنيم آنچه را كه رسول خدا ٦ حرام فرموده يا حرام كنيم آنچه را كه رسول خدا ٦ حلال دانسته است هرگز چنين چيز نخواهد بود، زيرا ما پيرو رسول خدا ٦ هستيم، تسليم اوامر و نواهى او مى‌باشيم همچنان كه رسول خدا پيرو و تابع فرامين پروردگار عزّ و جلّ و تسليم اوامر او بود، خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد:

«ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا» (هر چه را كه پيامبر براى شما آورد بپذيريد و از هر چه شما را بر حذر داشت باز ايستيد- حشر: ٧).

و رسول خدا ٦ از چيزهائى نهى فرموده كه بعنوان نهى حرام نيست،