ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٤١ - باب ٢٦ اخبارى نادر از حضرت رضا

تحميد و تمجيد الهى هدايت شدند، سپس، بعد از آن، خداوند- تبارك و تعالى- آدم را خلق كرد و ما را در صلب او قرار داد و ملائكه را دستور فرمود تا براى تعظيم و احترام ما به آدم سجده كنند، و سجده آنان در واقع عبادت خداوند بود، و از طرفى بخاطر وجود ما در صلب آدم، اكرام و احترام و اطاعت از او بود، حال چگونه ما از ملائكه برتر نباشيم حال آنكه همه آنان به آدم سجده كردند؟

و آن زمان كه بمعراج برده شدم، جبرئيل اذان و اقامه گفت- و هر بند را دو بار تكرار مى‌كرد- سپس به من گفت: جلو بايست اى محمّد! گفتم: اى جبرئيل! آيا از تو جلوتر بايستم؟ گفت: بله! زيرا خداوند- تبارك و تعالى- انبياءش را بر تمام ملائكه‌اش برترى داده و خصوصا تو را به تنهايى برترى داده است، من نيز جلو ايستادم و آنان بمن اقتدا كردند، با اين حال فخر و تكبّر ندارم، و آنگاه كه به حجب نور رسيدم، جبرئيل بمن گفت: جلوتر برو و خود عقب ايستاد، به او گفتم: آيا در چنين موضع و موقعى مرا رها ميكنى؟

جبرئيل گفت: آخرين مرزى كه خداوند- عزّ و جلّ- براى من قرار داده اينجاست، اگر از آن عبور كنم، بالهايم بخاطر تعدّى از حدّ و مرزهاى‌