قضاوت كرد و خبر به أمير المؤمنين (هارون و احتمالا مهدىّ عبّاسى) رسيد و ايشان دستور دادند كه او و مخالفينش را از جمله، سفيان ثورى‌[١] [بن عيينه- ظ] و إبراهيم مدنىّ‌[٢] و فضيل بن عياض- حاضر كنند، همگى شهادت دادند كه اين نظر، نظر حضرت علىّ در اين مسأله است، و طبق گفته يكى از علماى أهل حجاز كه اين ماجرا را برايم نقل كرد، أمير المؤمنين (هارون و يا احتمالا مهدىّ عبّاسى) به آنها گفته‌اند: چرا شما، به اين مطلب فتوى نمى‌دهيد، حال آنكه، نوح بن درّاج‌[٣]، بر اين اساس قضاوت كرده و حكم نموده است؟ و آنها گفته‌اند: نوح جرأت داشت ولى ما ترسيديم.

مترجم گويد: «هر چند نوح، به ظاهر، قاضى دستگاه بنى العبّاس بوده ولى شايد در باطن شيعه بوده است، وى در كوفه قضاوت داشته است، و برادر جميل بن درّاج است، و جميل جزء ثقات و بزرگان اصحاب امام صادق و امام كاظم عليهما السّلام مى‌باشد و جزء «اصحاب اجماع» است».

[١]- لفظ« ثورى» از اضافات نسخه برداران است و ظاهرا در أصل نبوده و كاتب از پيش خود اضافه كرده است زيرا سفيان ثورى در سنه ١٦١ از دنيا رفته بوده، و خلافت هارون از سال يك صد و هفتاد به بعد است و دستگيرى و احضار موسى بن جعفر ٧ در سال يك صد و هشتاد و شش. لذا مراد از« سفيان» سفيان بن عينيه است كه در آن وقت حيات داشته.( از استاد غفارىّ)

[٢]- المراد بإبراهيم المدنىّ ابراهيم بن محمّد بن ابى يحيى المتوفّى ١٨٤، و ضعّفه العامّة و قالوا بكونه رافضيّا.

[٣]- نوح بن درّاج النخعى ابو محمّد الكوفى كان قاضيا ولى القضاء في حكومة العباسيّين و كان أبوه بقالا قال العجلىّ: كان له فقه، و حكم ابن شبرمة بحكم فردّه نوح، و كان من أصحابه- فرجع إلى قوله و أنشد:

\sُ كادت تزلّ به من خالق قدم‌\z لو لا تداركها نوح بن درّاج‌\z لمّا رأى هفوة القاضى فأخرجها\z من معدن الحكم نوح أىّ اخراج‌\z\E و ضعفه اكثر علماء رجال العامّة و رموه برواية الموضوعات عن الثّقات بحيث يسبق الى القلب أنّه يتعمّد، و قال بعضهم: هو كذّاب. و عندى كلّ ذلك منهم لتقديمه رأى علىّ ٧ على سائر الصحابة.( غفّارى)