ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٨١ - باب ٢٣ سخنان و مناظره حضرت رضا

ولى بيشترشان به وعده خود عمل نكردند.

و خداوند هيچ پيامبرى را مبعوث نفرمود جز آنكه به او وحى كرد كه از مردم اجر و مزد طلب نكند، زيرا خداوند پاداش انبياء را تمام و كمال خواهد داد، و امّا محمّد ٦ اطاعتش و دوستى خويشاوندان نزديكش را بر امّت واجب فرموده است، و به او دستور داده كه اجر و مزد خود را، در حقّ خاندانش قرار دهد تا مردم آن اجر را به خاندان پيامبر اداء نمايند، و اين كار فقطّ با شناخت فضل آنان كه خداوند براى ايشان مقرّر و واجب گردانده، امكان دارد، زيرا مودّت و دوستى باندازه شناخت و معرفت فضائل است.

و آنگاه كه خداوند اين محبّت را واجب فرمود، از آنجا كه وجوب اطاعت سنگين است، اين امر نيز بر مردم سنگين آمد، و بعضى از مردم كه خداوند پيمان وفادارى از آنان گرفته بود در عهد خود پايدار ماندند و اهل نفاق و دورى از حقّ به عناد و لجبازى پرداختند و در اين مورد كافر گشتند، و آن را از حدّ و حدودى كه خداوند معيّن فرموده بود، كنار زده و گفتند: منظور از خويشان تمام عربها و اهل دعوت حضرت هستند، ولى در هر حال، آنچه مسلّم است اين است كه دوستى در باره خويشان واجب است، پس هر چه نزديكى و قرابت‌