ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٨٢ - باب ٢٣ سخنان و مناظره حضرت رضا

بيشتر باشد، اولويّت بيشترى براى دوستى وجود دارد، و هر چه نسبت اشخاص به پيامبر نزديكتر باشد، دوستى، بهمان مقدار بيشتر است، ولى با پيغمبر خدا ٦ در مورد علاقه و مهربانى‌اش نسبت به خاندانش و منّتى كه خداوند بر امّتش نهاده كه زبان از شكر آن عاجز است، به انصاف رفتار نكردند و آن را در حقّ فرزندان و خاندان پيامبر انجام ندادند، و موقعيّت آنان را در بين خود همانند چشم در سر ندانستند، كه اين كار در واقع رعايت حال رسول اللَّه ٦ و نشانه محبّت به او بود، چگونه؟! و حال آنكه قرآن در اين باره سخن مى‌گويد و به آن دعوت مى‌نمايد و اخبار و روايات در باره اينكه آنان اهل مودّت مى‌باشند و همان كسانى هستند كه خداوند مودّت آنان را واجب فرموده، و در آن مورد وعده پاداش داده است، مسلّم و قطعى است، ولى كسى به وعده‌اى كه در اين مورد داده عمل نكرد، كسى اين مودّت را با حال اخلاص و ايمان ارائه نمى‌كند مگر اينكه مستوجب بهشت خواهد بود، زيرا خداوند در اين آيه چنين مى‌فرمايد: «وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ