ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٥٣ - باب ١٢ باب مناظره حضرت رضا

استدلال مى‌توان كرد، به گونه‌اى كه انسان طالب (حقيقت) نيازى به ديدن با چشم يا شنيدن با گوش و لمس با دست و احاطه كردن با جان و دل نخواهد داشت.

و اگر صفات و اسماءش نشانگر او نبود، و علم مخلوق معناى او را درك نمى‌كرد، مخلوق، أسماء و صفات او را مى‌پرستيد، نه معناى او را، و اگر غير از آن بود، معبود يكتا غير از «اللَّه» بود، زيرا اسماء و صفات غير از او هستند، آيا فهميدى؟ گفت: بله، بيشتر توضيح بدهيد.

حضرت فرمودند: مبادا سخنان جاهلان گمراه و كوردل را بر زبان آرى، همان كسانى كه گمان دارند كه خداوند براى ثواب و عقاب، در آخرت حضور دارد ولى در دنيا براى اطاعت و اميدوارى بندگان، حضور ندارد، و حال آنكه اگر قرار بود حضور خداوند براى او مايه نقص و شكستگى باشد، در آخرت هم حضور نمى‌داشت، ولى اين افرادى كه چنين پندارى دارند، به سرگردانى دچار گشته‌اند و ندانسته، نسبت به حقّ كور و كر گشته‌اند و اين آيه شريفه، به اين مطلب اشاره دارد: