ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٠٦ - باب ١٥ مجلس ديگرى از امام رضا
مىفرمايد: «أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى» (آيا تو را يتيم نيافت و برايت سرپناه و سرپرست قرار داد- ضحى: ٦) يعنى تو را تنها نيافت و مردم را به سوى تو سوق داد؟ «وَ وَجَدَكَ ضَالًّا» (و تو را گم شده يافت- ضحى: ٧) يعنى در نزد قوم خود، گم شده و ناشناخته بودى، «فهدى» (و هدايت و راهنمايى كرد) يعنى مردم را به شناخت تو، راهنمايى كرد، «وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى» (و تو را فقير يافت و غنى نمود- ضحى: ٨) يعنى دعاى تو را مستجاب كرد و به اين وسيله تو را غنى نمود.
مأمون گفت: آفرين بر شما اى فرزند گرامى رسول خدا! (حال بفرمائيد) معنى اين آيه چيست؟: «وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قالَ لَنْ تَرانِي» (وقتى موسى در وقت و موعدى كه معيّن كرده بوديم آمد و پروردگارش با او سخن گفت، گفت: خدايا، خود را به من نشان بده تا به تو بنگرم- اعراف: ١٤٢)، چگونه ممكن است موسى كليم اللَّه ٧ نداند كه خداوند تبارك و تعالى قابل رؤيت نيست و چنين درخواستى نمايد؟ حضرت فرمودند:
موسى كليم اللَّه ٧ مىدانست كه خداوند برتر از اين است كه با چشم ديده شود لكن وقتى خداوند با او سخن گفت و او را به خود نزديك كرده، با او نجوا كرد،