ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٨٩ - باب ٢٣ سخنان و مناظره حضرت رضا

خويشاوندان (حضرت رسول) را به سهم خود و به سهم رسول اللَّه- ٦- قرين ساخته است، اين نيز يك وجه تمايز بين آل و امّت، زيرا خداوند آنان را در مكانى جاى داده و مردم را در مكان ديگر، و براى آنان همان را پسنديده كه براى خود پسنديده است و در آن مورد، آنان را برگزيده و انتخاب نموده است، اوّل از خود شروع نموده، سپس پيامبر را ذكر كرده و بعد از آن خويشاوندان را در هر آنچه با جنگ بدست آمده باشد يا بدون خونريزى و غير آن، همان چيزهايى را كه خداوند براى خود پسنديده براى آنان نيز پسنديده است و در اين باره فرموده:- و گفته‌اش حقّ است-:، «وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌» اين تأكيدى است مؤكّد و اثرى است كه تا قيامت در كتاب خدا براى آنان باقى است، كتابى كه ناطق است و «باطل از پيش رو و پشت سر در آن راه ندارد، از نزد خداوند حكيم و حميد نازل گشته است» (آيه شريفه «لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ‌- الخ- كه در سوره فصّلت آمده است).

و امّا در باره دنباله آيه شريفه سوره انفال كه مى‌فرمايد: «وَ الْيَتامى‌ وَ الْمَساكِينِ»: هر گاه يتيم، يتيمى‌اش تمام شود، از حكم غنائم خارج مى‌شود