ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٩ - باب ٢ آنچه در باره مادر گرامى حضرت رضا
روايت نشده باشد و از كسى نشنيده باشم، نه آن را قبول مىكنم و نه ردّ مىنمايم.
اما شعرى كه شكّ ندارم مربوط به عموى پدرم، ابراهيم بن عبّاس است، اين شعر است:
١- اعمال شخص عالم، كافى است كه براى اهلش شاهدى عادل باشد.
٢- مىبينم كه مالى نو و تازه و قابل توجّه دارند و اين مال تازه شباهتى به آن مال قديمى[١] ندارد.
٣- بر شما (اى اهل بيت پيامبر) با اموال خودتان منّت مىگذارند و فقط يك صدم از اموالتان را به شما مىپردازند.
٤- آن كسى كه (يا آن شيعهاى كه) دشمنان شما را مديحهسرائى كند، خداوند را حمد و سپاس نگفته است.
٥- تو بر مأمون (كه هر دو نسل هشتم از عبد المطّلب هستيد) برترى دارى همان طور كه پدرانت بر پدران او برترى داشتند.
صولى گويد: اين ابيات را با خطّ پدرم، پشت دفترى كه مال او بود يافتم.
[١]- مراد از« مال تازه»( طارف) حضرت رضا ٧ و مراد از مال قديمى( تالد) مأمون است.( مجلسيّ)