ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٤٨ - باب ١٢ باب مناظره حضرت رضا

خداوند را داستان بالاتر است.

سپس رو به مأمون نموده، فرمودند: وقت نماز شده است، عمران گفت:

مولاى من، سؤال مرا قطع نكن، دلم نرم شده است! فرمودند: نماز ميگذاريم و بازمى‌گرديم، سپس برخاستند و مأمون نيز از جاى برخاست، حضرت در داخل (اندرونى) نماز خواندند و مردم به امامت محمّد بن جعفر (عموى حضرت) در بيرون نماز گزاردند، سپس بيرون آمده و به جاى خود بازگشتند و عمران را فراخوانده، فرمودند: سؤالهايت را عنوان كن، گفت: بفرمائيد:

آيا يكتائى خداوند به حقيقت درك مى‌شود يا از روى وصف؟ حضرت فرمودند: خداوند ايجادكننده يكتا، همان موجودى كه از اوّل بوده است، هميشه يكتا بوده بدون اينكه چيزى به همراهش باشد، تك است و دومى ندارد، نه معلوم است و نه مجهول، نه محكم است و نه متشابه، نه در يادهاست و نه فراموش شده، و نه چيزى است كه نام چيز ديگرى از اشياء غير از خودش بر او نهاده شود، اين طور نيست كه از وقتى (خاصّ) موجود شده باشد، و تا وقت‌