ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٣٣ - باب ٢٨ آنچه از حضرت رضا

روايت ديگر نقل شده كه بايد يك كفّاره دهد، بكداميك از اين دو خبر عمل كنيم؟ حضرت فرمودند: به هر دو، اگر در ماه رمضان به حرام نزديكى كند يا با چيز حرام روزه‌اش را باطل كند بايد سه كفّاره بدهد يك برده آزاد كند، دو ماه پياپى روزه بگيرد و شصت مسكين را اطعام كند و قضاى آن روز را نيز روزه بگيرد، امّا اگر با حلال مقاربت كند، يا با چيز حلالى روزه‌اش را باطل كند بايد يك كفّاره بدهد و قضاى آن روز را نيز روزه بگيرد، و اگر از روى فراموشى چنين كند، قضا و كفّاره‌اى بر او نيست.

٨٤- احمد بن اشيم گويد: به امام رضا ٧ عرض كردم: فدايت شوم! چرا عربها اولاد خود را كلب (سگ)، نمر (پلنگ)، و فهد (يوزپلنگ) و امثال آن مى‌ناميدند؟ فرمود: چون عربها اهل جنگ بودند و با اين اسامى، ميخواستند، دشمن را بترسانند و برده‌هاى خود را نيز بنامهاى فرج (گشايش و راحتى)، مبارك، ميمون (با يمن و بركت) مى‌ناميدند و به فال نيك ميگرفتند.