قرآن، دليل بياورى، شما فرزندان على، ادّعا مى‌كنيد كه هيچ كلمه و حرفى از قرآن، بر شما پوشيده نيست و تأويل تمام آن را مى‌دانيد و به اين آيه شريفه استناد مى‌كنيد: «ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْ‌ءٍ» (انعام: ٣٨) يعنى: (در كتاب از هيچ چيز فرو گذار نكرده‌ايم) و خود را از آراء علماء و قياس‌[١] آنها بى‌نياز مى‌دانيد.

گفتم: اجازه مى‌دهى جواب بدهم؟ گفت: جوابت را ارائه بده.

گفتم: أعوذ باللَّه من الشّيطان الرّجيم‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ «وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى‌ وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى‌ وَ عِيسى‌ ...» (و از ذرّيه و نسل او- مراد نسل حضرت نوح و يا ابراهيم است- اين پيامبران را نيز مورد هدايت خاصّ خود قرار داديم: داود، سليمان، أيّوب، يوسف، موسى- هارون. و ما اين گونه، افراد نيكوكار را پاداش مى‌دهيم، و نيز زكريا، يحيى و عيسى و .... أنعام ٨٤ و ٨٥) پدر عيسى كيست، يا

[١]- قياس يكى از منابع اصلى احكام در نزد اكثر أهل سنّت است. اين عمل، يعنى قياس كردن موضوعات مجهول الحكم بر موضوعات معلوم الحكم، اوّل بار در قرن دوم هجرى توسّط أبو حنيفه عنوان شد و مورد شرح و بسط قرار گرفت. و از طرف مقابل أهل بيت عصمت بشدّت با اين روش مخالفت كردند و از جمله امام صادق ٧ با علماى اهل سنّت مخصوصا أبو حنيفه، در اين زمينه مناظراتى داشته‌اند. اين جمله از حضرت صادق ٧ معروف است كه خطاب به يكى از اصحاب خود فرمودند:

ُ« انّ السّنّة اذا قيست محق الدّين»

: اگر سنّت رسول اللَّه را بخواهيم با قياس بدست آوريم، دين رفته رفته نابود مى‌شود و چيزى از آن باقى نمى‌ماند.