الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٦٤ - باب أبي عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليهما السلام

و با همان سلسله سند قبل از على بن حكم از داود از يوسف تمار از ابو بصير از ابو عبد اللَّه عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند بندگانش را تا سن چهل سالگى آزادتر گذاشته است. ولى وقتى به چهل سال رسيدند، خداوند به ملائكه‌هايش وحى مى‌كند: من اين قدر عمر به بنده‌ام دادم تا به مرحله تكامل و رشد برسد، از اين تاريخ به بعد در باره‌اش شدت عمل به خرج بدهيد، همه اعمال بد كوچك و بزرگ او را بنويسيد.

شيخ صدوق اين حديث را در مجالس خود از پدرش از سعد از احمد بن محمد بن عيسى از على بن حكم، نقل نموده است.

و عن عدّة من أصحابنا عن سهل بن زياد عن محمّد بن عبد الحميد عن يحيى بن عمرو عن عبد اللَّه بن سنان عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال‌: أوحى اللَّه إلى بعض أنبيائه: يا ابن آدم، اذكرني في غضبك أذكرك في غضبي، لا أمحقك فيمن أمحق، و ارض بي منتصرا، فإنّ انتصاري لك خير من انتصارك لنفسك.

و از عده‌اى از اصحاب ما از سهل بن زياد از محمد بن عبد الحميد از يحيى ابن عمرو از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام نقل كرده‌اند كه حضرت فرمود:

خداوند به بعضى از پيامبرانش وحى فرمود: اى فرزند آدم، در حال خشم و غضب مرا بياد آور. من نيز در حال غضب تو را به ياد مى‌آورم و تو را مورد خشم قرار نمى‌دهم و به نصرت و يارى من راضى باش. زيرا يارى من بر تو بهتر از يارى تو بر خودت مى‌باشد.

و عن أبي عليّ الأشعريّ عن محمّد بن عبد الجبّار عن ابن فضّال عن عقبة عن عبد اللَّه بن سنان عن أبي عبد اللَّه عليه السلام‌ مثله. و زاد فيه: و إذا ظلمت بمظلمة فارض بانتصاري لك فإنّ انتصاري لك خير من انتصارك لنفسك.