الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٤٧ - باب أبي عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليهما السلام

هذا لفظه: أقول ناهيك بهذا الكلام الجليل الساطع نوره من مطالع النبوّة على افق الإمامة من الجانب القدسيّ حاثّا على التوكّل على اللَّه تعالى و تفويض الأمر إليه و الاعتماد في جميع المهمّات عليه، فما عليه مزيد من جوامع الكلام في هذا المقام، انتهى.

و از محمد بن يحيى از بعضى اصحاب ما از عباد بن يعقوب رواجنى از سعيد بن عبد الرحمن، نقل كرده كه گفت: من با موسى بن عبد اللَّه در ينبع بوديم.

پول من تمام شد. يكى از فرزندان حسين به من گفت: مى‌خواهى از كه پول بگيرى؟ گفتم. از موسى بن عبد اللَّه. آن شخص به من گفت: در اين صورت حاجت تو روا نخواهد شد. گفتم: چرا؟ از كجا ميدانى؟ گفت: من در بعضى از كتابهاى پدرانم خواندم كه خداوند فرموده: بعد حديثى را مانند حديث قبلى ذكر نمود. و من هم گفتم: بعد از اين حديث من ديگر از موسى بن عبد اللَّه چيزى نمى‌خواهم.

ابن فهد اين حديث را در كتاب عدة الداعى از حضرت صادق عليه السلام از پدرانش عليهم السلام از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده است.

و شهيد ثاني اين حديث را در كتاب الآداب از كلينى نقل كرده و بعد از بيان حديث، گفته: اين سخن بزرگى كه نور آن از مشرق نبوت طلوع كرده و به افق امامت از جانب خداوند قدسى نازل شده، براى اين است كه مردم را بر توكل به خداوند ترغيب كند و همه امور را به او تفويض نمايند و در همه مهمات به او اعتماد بكنند. اين جملات به قدرى جامع هستند كه نيازى ندارند چيزى براى توضيح به آن اضافه شود.

و عن عدّة من أصحابنا عن أحمد بن محمّد عن عليّ بن حديد عن سماعة بن مهران عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال: إنّ أوّل ما خلق اللَّه العقل فقال له: أدبر، فأدبر، ثمّ قال له: أقبل، فأقبل، فقال اللَّه: خلقتك خلقا عظيما و كرّمتك على جميع خلقي ... الحديث.