الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ١٧ - الباب الأول فيما ورد في شأن آدم عليه السلام

پيامبرانم تبعيت كنند. جهنم را براى كسانى آفريدم كه به من كافر شوند و عصيان كنند و به پيامبرانم تبعيت نكنند. من تو و فرزندانت را آفريدم، در حالى كه به شما نيازى نداشتم. بلكه همه شما را براى اين آفريدم كه آزمايش خود را نشان دهيد تا معلوم شود كداميك از شما در دنيا كارهايتان خوب است و كدام از شما كارهايتان بد است. به همين خاطر بود كه دنيا و آخرت، حيات و مرگ، اطاعت و معصيت و بهشت و جهنم را آفريدم.

باز هم من با تدبير و تقدير و علم نافذم، ميان صورتها و اجسام و رنگها و عمرهايشان اختلاف به وجود آوردم. و همچنين در ميان روزيها و طاعت و معصيتشان تفاوت گذاردم. بعضى از آنها را شقى كردم و بعضى را سعيد، بعضى را كور و بعضى را بينا، بعضى را كوتاه قد و برخى را بلند قد، بعضى را زيبا و بعضى را زشت، بعضى را عالم و برخى را جاهل، بعضى را فقير و بعضى را غنى كردم، بعضى را مطيع و برخى را عاصى، برخى را بيمار و عده‌اى را سالم، بعضى را زمين‌گير و برخى بدون عيب هستند.

همه اين كارها لازمه خلقت بود. براى اين كه آن شخص سالم و بى‌عيب به آن شخص معيوب نگاه كند و به خاطر سلامتى‌اش به من شكر و حمد بگويد. و يا آن كه عيب‌دار است به شخص سالم نگاه كند به من متوسل شود تا به او هم سلامتى بدهم. و همچنين به بلاى من صبر كند تا به او پاداش خوب بدهم. يا اين كه شخص غنى به فقير نگاه كند به خاطر ثروتى كه به وى داده‌ام به من حمد نمايد، و يا شخص فقير با ديدن شخص غنى از من ثروت بخواهد و يا اين كه مؤمن به كافر نگاه كند به خاطر هدايتى كه داده‌ام به من حمد و سپاس گويد.

پس با توجه به اين حقايق فطرت است كه من انسانها را آفريدم تا آزمايش كنم و آنها را بر حسب نياز ذاتشان چنان كردم كه در رفاه و سختى، آسانى و گرفتارى، به ياد من باشند و متوجه باشند كه من چرا به بعضيها نعمت مى‌دهم و به بعضى نمى‌دهم.