الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٨٠ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام
تحمل آن نباشى. بلكه از تو مىخواهم كه مرا صدا كنى و از من حاجت بطلبى تا من جواب بدهم و از من بخواهى به تو عطا كنم و بوسيله آن چيزهايى كه از من آموختى و من بطور كامل آنها را بر تو نازل كردم به من تقرب بجويى.
اى موسى، به زمين نگاه كن كه به زودى قبر تو خواهد بود و در بالا به آسمانها هم نگاه كن. چون در بالاى سر تو در آسمانها سلطان عظيمى است.
مادامى كه در دنيا زنده هستى به حال خودت گريه كن و از سختيها و مهلكهها بترس. مراقب باش كه زينتهاى دنيا تو را فريب ندهد و مغرور نكند. ظالم مباش و به ظلم هم راضى مشو. چون من در كمين ستمكاران هستم كه داد مظلومان را از آنان بگيرم.
اى موسى، هر عمل نيك، ده برابر ثواب دارد ولى نتيجه يك گناه هلاك شدن است. چيزى را براى من شريك قرار مده. بلكه به من نزديك شو و ايمانت را نسبت به من محكم كن و به من مانند دعاى شخص مطيع و يا طمعكار دعا كن كه آن شخص راغب آن چيزهايى است كه در نزد من مىباشد (فضل و بخشش مغفرت و عفو گناهان). و مانند بندهاى پشيمان و نادم از اعمالش به من دعا كن. زيرا همان طورى كه تاريكى شب روشنايى روز را از بين مىبرد، گناه هم ثوابها را محو مىكند و همان طورى كه سياهى شب جلو نور روز را مىگيرد، گناه هم ثوابهاى بزرگ را تاريك مىكند.
و عن محمّد بن يحيى عن أحمد بن محمّد بن عيسى عن الحسن بن محبوب عن مالك بن عطية عن داود بن فرقد عن أبي عبد اللَّه عليه السلام أنّ فيما أوحى اللَّه عزّ و جلّ إلى موسى بن عمران عليه السلام: يا موسى، ما خلقت خلقا هو أحبّ إليّ من عبدي المؤمن و أنّي إنّما ابتليته لما هو خير له و أزوي عنه لما هو خير له، و أنا أعلم بما يصلح عليه عبدي، فليصبر على بلائي و ليشكر نعمائي و ليرض بقضائي أكتبه في الصدّيقين عندي إذا عمل برضائي و أطاع أمري.