الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٧٦ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

اى موسى، كبر و فخر فروشى را كنار بگذار و بياد آور كه تو در قبر تاريك و تنگ جا خواهى گرفت و همين فكر قبر، تو را از متابعت شهوت باز بدارد.

اى موسى، در توبه عجله كن ولى در گناه تاخير بنما. وقتى كه در پيشگاه من ايستاده‌اى و نماز مى‌خوانى، با وقار و آرامى نماز را بخوان و به غير از من اميدوار مباش. مرا سپر و قلعه امورت قرار بده.

اى موسى، چگونه مخلوق من در مقابل من خاضع و خاشع مى‌شود، در صورتى كه نمى‌داند كه در نزد من مقامى دارد؟ چگونه مى‌شناسى كه بر دنيا فضيلت داده‌ام، در صورتى كه مورد توجه من نيست؟ چگونه به دنيا توجه مى‌كنى، در حالى كه آن مورد اطمينان من نيست؟ چگونه به آن اطمينان مى‌كنى كه كسى از آن اميد ثواب ندارد؟ و تو چگونه از من اميد ثواب دارى در حالى كه به دنيا قناعت كرده‌اى و آن را براى خود ماوى قرار داده‌اى و در آن مانند اقامت ستمكاران سكونت كرده‌اى. (يعنى كسى كه به دنيا علاقمند باشد، نبايد از من انتظار ثواب و پاداش داشته باشد).

اى موسى، در باره امور خير با اهلش سخن بگو. چون هدف آنها خير است و شر را براى كسانى بگذار كه فريفته آن هستند.

اى موسى، زبانت را در پشت سر قلبت قرار بده كه تسليم قلبت باشد. در شبانه روز ذكر مرا زياد بگو تا به غنيمت برسى. دنباله رو خطاها مباش تا پشيمان شوى چون وعده‌گاه خطاكاران آتش جهنم است.

اى موسى، با كسانى كه گناه نمى‌كنند، خوب حرف بزن و همنشين آنان باش و آنها را براى غيبت خود قرار بده به آنها نيكى و محبت كن تا با تو محبت و احسان كنند.

اى موسى، بطور قطع مرگ شما را ملاقات خواهد كرد. پس مانند كسانى كه براى مسافرت خود توشه بر مى‌دارند تو هم توشه بردار.

اى موسى، آن اعمالى كه به خاطر من انجام مى‌دهى كمش هم زياد است‌