الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٧٤ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

اى موسى، آنچه را كه از من مى‌خواهى و اميد دارى من مى‌دهم و اگر گناهانى هم داشته باشى توبه كنى، مى‌بخشم. آسمان به حال حقارت و ترس تسبيح مرا مى‌گويد. ملائكه از ترس من پيوسته در تسبيح و عبادت من هستند و زمين از لحاظ طمع به من تسبيح مى‌گويد (چون در بقاى خود و ساكنانش به عنايت و رحمت من نياز دارد كه بايد باران نازل كنم، علفها را برويانم و آبها را به جريان بياندازم تا نياز همه موجودات روى زمين رفع شود). و همه موجودات به حال سجده به من تسبيح مى‌گويند (يعنى سر تعظيم و تكريم را پايين گرفته‌اند). بعد هم تو را به نماز توصيه مى‌كنم. آرى، به نماز. چون نماز از من براى بندگانم آرامش و اطمينان مى‌باشد، نماز در نزد من مقام والائى دارد. بعد از نماز هم چيزهايى را كه موجب تقرب به من مى‌شود انجام بده. يعنى به خويشان فقير و مسكينان از بهترين اموالت زكات بده و از بهترين طعامهايت انفاق كن. زيرا من احسان را قبول نمى‌كنم مگر اين كه از چيز پاكيزه باشد و آن احسان فقط به خاطر من انجام شود. به اين اعمال صله ارحام را هم اضافه كن.

زيرا من خداوند رحمان و رحيم هستم كه صله ارحام را از باقيمانده رحمتم بوجود آوردم تا مردم بوسيله انجام اين عمل با هم مهربان باشند. براى صله ارحام در آخرت ارزش بسيارى در نزد من هست. من از كسانى كه صله ارحام را قطع كرده‌اند مى‌برم و به كسانى كه صله ارحام را وصل نموده‌اند متصل مى‌شوم.

بلى، كسى كه امر مرا ناديده بگيرد، من با او اين طور رفتار مى‌كنم.

اى موسى، اگر سائلى از تو چيزى خواست او را با دادن چيز خود گرامى بدار اگر چه آن چيز كم هم باشد (يعنى او را با عتاب و شماتت رد مكن). چون كسانى به عنوان سايل به نزد تو مى‌آيند كه از جن و انس نيستند (ملائكه هستند).

بلى، ملائكه رحمان تو را امتحان مى‌كنند كه ببينند تو با كسانى كه بايد دوست داشته باشى، چگونه رفتار مى‌كنى و از آن مالى كه دارى چگونه در باره خانواده و ديگران صرف مى‌كنى. هنگام تضرع به من با خشوع و خضوع تضرع كن و با