الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٧١٢ - باب ما لم يتصل بإمام معين منهم عليهم السلام

در سرزمين خشك پرواز مى‌كند و از برگهاى درختان و ميوه‌هاى آنها مى‌خورد و وقتى كه شب مى‌رسد به آشيانه خود مى‌رود و بواسطه مانوس شدن با من با ساير پرندگان انس نمى‌گيرد و از همه مردم هم مى‌ترسد.

قال: و في الوحي القديم: و العمل مع أكل الحرام كناقل الماء في المنخل.

باز هم ابن فهد از كعب الاحبار نقل كرده كه گفت: در وحى قديم آمده كه عمل و اطاعت كردن با خوردن غذاهاى حرام، به منزله اين است كه شخص آب را در غربال از جايى بجايى ببرد.

قال: و في الحديث القدسيّ‌: منك الدعاء و منّي الإجابة، فلا تحجب عنّي إلّا دعوة آكل الحرام.

باز هم ابن فهد از كعب الاحبار نقل كرده كه گفت: در حديث قدسى آمده:

خداوند فرموده: اى بنده‌ام، از تو دعا كردن و از من اجابت نمودن است. پس هيچ گاه براى دعا از من خجالت مكش مگر موقعى كه غذاى حرام خورده باشى، آن وقت از من چيزى مخواه.

قال: و إنّ اللَّه أخبر عن نفسه فقال‌: أنا جليس من ذكرني.

باز هم ابن فهد از كعب الاحبار نقل كرده كه گفت: خداوند خودش فرموده كه: من همنشين كسى هستم كه مرا ياد كند.

و قال سبحانه‌: اذكروني أذكركم بنعمتي، اذكروني بالطاعة و العبادة أذكركم بالنعم و الإحسان و الرحمة و الرضوان.