الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٧١ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

اى موسى، من خداوندى هستم كه ما فوق همه بندگانم مى‌باشم و بندگانم در زير اطاعت من هستند. همه آنها براى من اظهار فروتنى و تواضع مى‌كنند. پس آنها را مانند نفس خودت دوست بدار. فرزندت را به دينت ترجيح مده و از او در مورد دين ايمن مباش مگر اين كه فرزندت هم مثل خودت اشخاص صالح را دوست بدارد.

اى موسى، بدنت را پاك نگهدار و قلبت را هم از اعمال بد پاك كن. به بندگان صالح من نزديك شو (يا با آنان معاشرت كن).

اى موسى، هم در نماز جلو آنها بايست و هم آنها را در اختلاف و مشاجره هدايت كن و رهبر آنان باش و در ميان آنها با همان احكامى حكم كن كه به تو نازل كرده‌ام. چون آنها را بر تو احكام و برهان روشن و نورى فرستادم كه هم در باره گذشتگان با تو سخن مى‌گويند و هم در باره آيندگان (يعنى آن احكامى كه برايت فرستادم هم براى گذشتگان فرستاده بودم و هم براى آيندگان هم خواهم فرست).

اى موسى، من به تو توصيه مى‌كنم مانند يك وصى و جانشين مهربان به فرزند بتول، عيسى مسيح كه صاحب الاغ است (يعنى هميشه به الاغ سوار خواهد شد) و هم صاحب آينه و زيتون و محراب است‌[١]. و بعد از او هم به برادرى توصيه مى‌كنم كه صاحب شترى، قرمز رنگ است و پاك و پاكيزه مى‌باشد. پس در كتاب خود اين شخص صاحب شتر را چنان معرفى كن كه او بر همه كتابهاى آسمانى برترى خواهد داشت. باز هم بگو كه او هميشه ركوع و سجده‌كننده است و راغب به عبادت من مى‌باشد و از من ترسناك است.

برادران او از مساكين هستند و ياران او قوم ديگرى مى‌باشد[٢]. در زمان او

[١]- اينها از علامتهاى خصوصى حضرت مسيح عليه السلام مى‌باشد كه به زبان رمز اشاره شده است.

( مترجم).

[٢]- منظور از برادران مهاجرين مى‌باشند كه از غلامان و طبقه پايين بودند و مقصود از قوم، انصار مى‌باشند.( مترجم).