الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٧٠٧ - باب ما لم يتصل بإمام معين منهم عليهم السلام

نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى كه بنده‌اى در نيمه شب براى نماز و طاعت خداوندى برخيزد و سپس خواب بر وى غلبه كند و در اثر چرت به چپ و راست متمايل شود و چانه‌اش به سينه‌اش بچسبد. خداوند امر مى‌كند درهاى آسمان باز مى‌شود و سپس به ملائكه مى‌فرمايد: به اين بنده من نگاه كنيد و ببينيد در اثر تقرب به من و انجام عملى كه بر وى واجب نكرده‌ام به چه روزى افتاده و من سه خصلت به اين بنده عطا مى‌كنم. گناهان او را مى‌بخشم، يا توبه مجددى برايش فراهم مى‌كنم و روزى‌اش را زيادتر مى‌كنم و من همه شما را شاهد مى‌گيرم كه اين سه چيز را به وى بدهم.

شيخ صدوق اين حديث را در كتاب ثواب الاعمال از پدرش از سعد از موسى بن جعفر بغدادى، با بقيه سلسله سند و با همان مضمون نقل كرده است.

و في كتاب من لا يحضره الفقيه قال: روي‌ أنّه إذا أخذ الناس منازلهم بمنى ناداهم مناد: لو علمتم بفناء من حللتم لأيقنتم بالخلف بعد المغفرة.

باز هم شيخ صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه گفته: روايت شده وقتى كه حجاج در منى مستقر مى‌شوند، منادى از جانب خداوند ندا مى‌كند كه: اگر مى‌دانستيد كه در آستانه چه كسى هستيد، مسلما به مغفرت خود يقين مى‌كرديد.

قال: و روي أنّ الجبار جلّ شأنه يقول‌: إنّ عبدا أحسنت إليه و أجملت فلم يزرني إلى هذا المكان في كلّ خمس سنين إنّه لمحروم.

- و رواه البرقيّ في المحاسن كما تقدّم في باب أبي عبد اللَّه‌[١] عليه السلام‌.

باز هم شيخ صدوق در همان كتاب گفته: روايت شده كه خداوند جبار

[١]- راجع حديث ٦٣١.