الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٥٩٩ - الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسية في النص على الإمامة من طريق العامة

خداوند در باره على عليه السلام با من عهدى بست. گفتم: اى خداوند من، آن عهدها را برايم روشن كن. خداوند فرمود: اى محمد، بشنو. بدرستى كه على امام اولياى من است و نور كسانى است كه به من اطاعت مى‌كنند. او كلمه‌اى است كه من براى متقين آن را لازم كرده‌ام. هر كس على را دوست بدارد مرا دوست داشته است و هر كس على را دشمن بدارد دشمن من است. هر كس به على اطاعت كند به من اطاعت كرده. پس تو اين مژده را به على بده.

من عرض كردم: خداوندا، من اين مژده را به على دادم و او گفت: من بنده خدا هستم و دريد قدرت او مى‌باشم. اگر مرا عذاب كند به من ستم نكرده بلكه بواسطه گناهانم مرا عذاب داده است و اگر وعده خود را در باره من تمام كند، خداوند بر من اولى‌تر است. بعد هم من براى على دعا كردم و گفتم: خداوندا، قلب او را جلالت بده و ايمان را بهار او قرار بده. خداوند فرمود: من در خواستهاى تو را در باره على اجابت كردم، منتها او دچار بلايى خواهد شد كه هيچ كدام از انبيا و اولياى من دچار آن بلا نشده‌اند. محمد صلى اللَّه عليه و آله مى‌فرمايد: من عرض كردم: خداوندا، برادر و دوست من دچار خواهد شد؟ خطاب آمد: بلى.

چون علم من در مورد اين بلا سبقت داشته قابل تغيير نيست.

ابو نعيم حافظ، اين حديث را در كتاب حليه الاولياء از ابو برزه اسلمى نقل كرده است.

ثمّ رواه [أبو نعيم الحافظ في حلية الأولياء] بإسناد آخر بلفظ آخر عن أنس بن مالك عن رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله قال‌: إنّ ربّ العالمين عهد إليّ في عليّ عهدا أنّه راية الهدى، و منار الإيمان، و إمام أوليائي، و نور جميع من أطاعني.

ابو نعيم حافظ در كتاب حليه الاولياء با سلسله سند و لفظ ديگرى از انس بن مالك از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند همه جهانيان،