الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٥٩٠ - الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسية في النص على الإمامة من طريق العامة

أقول: و هذا واضح الدلالة على وجوب محبّة عليّ و تحريم بغضه، و أنّ من أحبّه لم يدخل النار- أي لم يخلد فيها- و من أبغضه لم يدخل الجنّة، و أنّ اللَّه يحبّ من أحبّه و يبغض من أبغضه، و أنّ حبّه و مودّته فرض على أهل السماوات و الأرض، بل أوجب من جميع الفرائض، و هو دالّ على الإمامة بل على ما هو أجلّ و أعلى لمّا تقدّم تقريره.

باز هم شيخ ابو الفتح كراجكى در همان كتاب از ابو المرجا محمد بن على ابن طالب بلدى از ابو المفضل از احمد بن محمد بن مخلد ابو طيب جعفى دهان در كوفه از محمد بن سالم بن عبد الرحمن ازدى از غوث بن مبارك خثعمى از حماد بن يعلى سعدى از على بن جزور از صالح بن ميثم از زاذان از سلمان فارسى از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود:

در روز جنگ احد جبرئيل نازل شد، در حالى كه مسلمانان شكست خورده بودند و همه مسلمين عقب‌نشينى كرده بودند، فقط على عليه السلام در جلو آنها باقى مانده بود و از مشركين زياد مى‌كشت. پس جبرئيل به من گفت: اى محمد، خداوند بر تو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد: به على بگو كه من از او راضى هستم و من بر خود عهد كردم، هر بنده‌اى كه على را دوست بدارد من هم او را دوست بدارم و هر كس او را دوست بدارد او را با آتش جهنم خودم عذاب نمى‌دهم و هر كس على را دشمن بدارد، من هم او را دشمن مى‌دارم و هر كس با على دشمنى كند، از بهشت من نصيبى ندارد.

باز هم سلمان به دنبال حديث بالا گفت: رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرموده: روزى جبرئيل در موقع جنگ احزاب بر من نازل شد، همان موقعى بود كه عمرو پهلوان مشركين را على عليه السلام كشته بود. پس جبرئيل به من گفت: اى محمد، خداوند بر تو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد: كه من نماز را بر بندگانم واجب نمودم و آن را از گردن بيمارانى كه قادر به خواندن آن نيستند برداشتم، زكات را هم به مسلمانان‌