الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٥٠٥ - الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسية في شأن أمير المؤمنين و الأئمة من ولده عليهم السلام و في النص عليهم، و في معنى الإمامة

احمد بن على بن ابى طالب طبرسى، اين حديث را در كتاب احتجاج خود- با همان سلسله سند كه قبلا در باب حضرت ابراهيم عليه السلام ذكر كردم- از ابو محمد حسن بن على عسگرى عليه السلام روايت كرده كه حضرت فرمود: وقتى حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله از مدينه خارج شد و على را جانشين خود در مدينه گذاشت، جبرئيل بر او نازل شد و به او گفت: اى محمد، خداوند متعال بر تو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد: اى محمد، اين كه تو خارج شوى و على را به جاى خود بگذارى و يا او خارج شود و تو در مدينه بمانى، فرقى ندارد. زيرا من على را براى اين دو چيز انتخاب كردم كه هيچ كس غير از من عظمت و جلال كسى را نمى‌داند كه در مورد على به من اطاعت كند و يا از عظمت ثواب على آگاه نيست. دنباله حديث را ذكر مى‌كند تا مى‌رسد به آن جايى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود:

وقتى آدم با خوردن از درخت ممنوعه به خداوند معصيت كرد پس سالم ماند از اين كه به معصيت تكبر بر محمد و اولاد پاكش آلوده شود و هلاك گردد. اين بود كه خداوند متعال فرمود: اى آدم، قبل از اين كه ابليس تو را به تكبر وادار كند و بوسيله آن هلاك شوى، به من عصيان نمودى. حال اگر در مقابل امر من تواضع كنى و عزت و جلال مرا بزرگ بدانى باز هم تو را مانند قبل نجات مى‌بخشم. تو به من با خوردن از درخت ممنوعه عصيان كردى. پس حالا در مقابل انوار ارواح محمد و اولاد پاكش متواضع باش تا كاملا رستگار شوى و اين ناپاكى عصيان از تو زايل شود و براى اين گناهت، محمد و اولادش را واسطه در نزد من قرار بده. پس آدم متوسل به نام محمد و اولادش شده و كاملا رستگار و پاك گرديد.

و روى أبو عليّ الحسن بن محمّد بن الحسن الطوسيّ رضى اللَّه عنه في مجالسه عن أبيه عن المفيد قال: حدّثني أبو نصر محمّد بن الحسين المقرئ قال: حدّثنا أبو عبد اللَّه الحسين بن عليّ المرزبانيّ قال: حدّثنا محمّد بن جعفر الحنفيّ قال: حدّثنا