الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٤٤٦ - الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسية في شأن أمير المؤمنين و الأئمة من ولده عليهم السلام و في النص عليهم، و في معنى الإمامة

من خداوند يگانه هستم كه مردم را با قدرت خود خلق كردم و از ميان آنها پيامبران خود را انتخاب نمودم و از ميان همه انبياء محمد را حبيب و خليل خود انتخاب كردم و بعد از او هم وصى بر خلقم از امامان تعيين نمودم تا آنها كتاب مرا در ميان مردم تشريح كنند و با حكم من رفتار نمايند. و من امامان را علامت هدايت‌كننده از گمراهى قرار دادم و من در توحيد را اعتقاد بر امامان قرار دادم و اطاعت از آنها را خانه خود قرار دادم كه اگر كسى داخل آن خانه بشود از آتش در امان است و اطاعت از آنها را حصارى قرار دادم كه هر كس به آن حصار پناه ببرد از بديهاى دنيا و آخرت در امان است و آنها آن رويى هستند كه هر كس به آن توجه كند من از او روگردان نمى‌شوم.

و آنها حجت من به همه كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، مى‌باشند و من عمل هيچ عمل‌كننده‌اى را قبول نمى‌كنم مگر اين كه اعمال او توام با اقرار به ولايت آنان باشد و همچنين با اقرار به نبوت رسول من توام باشد. آن امام دست باز شده من به سوى بندگانم مى‌باشد و آنها نعمتى از جانب من هستند كه به كسانى اعطا نموده‌ام كه آنها را دوست مى‌دارم. و هر كه از بندگانم را مغبوض داشتم، بواسطه انحراف آنها از معرفت و شناخت ولايت امام بوده است. به عزت و جلال خودم سوگند مى‌خورم كه هر كس به ولايت على معترف باشد، او را از شعله‌هاى آتش جهنم نجات مى‌دهم و داخل بهشت مى‌نمايم. و هر كسى از بندگان من على را دشمن بدارد، من او را دشمن مى‌دارم و داخل آتش جهنم مى‌كنم كه بدترين مرجع قرارگاه مى‌باشد.

و قال: حدّثنا أحمد بن الحسن القطّان قال: حدّثنا عبد الرحمن بن محمّد الحسينيّ قال: حدّثني محمّد بن إبراهيم بن القراريّ قال: حدّثنا عبد اللَّه بن يحيى الأهوازيّ قال: حدّثني أبو الحسن عليّ بن عمرو قال: حدّثنا عليّ بن الحسن بن عمرو قال: حدّثنا الحسن بن محمّد بن جمهور قال: حدّثني عليّ بن بلال عن عليّ‌