الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٤١٩ - الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسية في شأن أمير المؤمنين و الأئمة من ولده عليهم السلام و في النص عليهم، و في معنى الإمامة

علماء امّتك و ولاة أمري بعدك و أهل استنباط العلم الذي ليس فيه كذب و لا إثم و لا زور و لا بطر و لا رياء.

و از على بن إبراهيم از پدرش از حسن بن محبوب از محمد بن فضيل از ابو حمزه از امام باقر عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى نبوت حضرت آدم تمام شد و مدت عمرش نزديك به آخر گشت، خداوند بر او وحى فرمود: اى آدم، مدت نبوت و عمر تو پايان يافته پس آن علمى را كه در نزد تو است، با ايمان و اسم اكبر و ميراث علم و آثار علم نبوت به فرزندت (هبه اللَّه) تحويل بده.

زيرا من علم و ايمان [و اسم اكبر] و آثار علم نبوت را از فرزندان تو تا روز قيامت قطع نمى‌كنم. و من هرگز زمين را بدون وجود عالمى كه دين من و طاعت من بوسيله او شناخته مى‌شود و تا آمدن نوح موجب نجات مردم گردد، خالى نمى‌گذارم.

بعد هم حضرت مى‌فرمايد: وقتى مدت نبوت نوح تمام شد و عمرش به آخر رسيد، خداوند به وى وحى فرمود: اى نوح، مدت نبوت و عمر تو به آخر رسيده پس آن علمى را كه در نزد تو هست با ايمان و اسم اكبر و ميراث علم و آثار علم نبوت را به يكى از فرزندانت بده. زيرا من اينها را از ميان مردم قطع نمى‌كنم همان طورى كه از زمان آدم تا به زمان تو در ميان خانواده نبوت گذاردم و من روى زمين را از وجود عالمى كه بوسيله او دين و اطاعت من شناخته مى‌شود و سبب نجات مردمانى كه بعد از تو متولد مى‌شوند هستند تا ظهور خاتم پيامبران خالى نمى‌گذارم.

بعد هم امام باقر عليه السلام فرمود: خداوند به موسى و عيسى و به محمد عليه السلام همان مژده را داد كه به پيامبر قبلى داده بود تا رسيد به زمان حضرت محمد. وقتى كه مدت نبوت او و عمرش به آخر رسيد، خداوند به محمد صلى اللَّه عليه و آله وحى كرد:

اى محمد، مدت عمر و نبوّتت به آخر رسيد. پس آن علمى را كه در نزد