الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٤١٦ - الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسية في شأن أمير المؤمنين و الأئمة من ولده عليهم السلام و في النص عليهم، و في معنى الإمامة

علم من است. شكّ‌كنندگان در باره جعفر فرزند باقر هلاك شده‌اند. هر كس جعفر را رد كند مانند كسى است كه مرا رد كرده است. اين قول از من تحقق يافت كه بعد از صادق فتنه جهل و تاريكى بوجود آيد. هر كس يكى از اولياى مرا انكار كند با اين كار مرا انكار كرده است و هر كس آيه‌اى را از كتاب من تغيير بدهد، بر من افترا زده است. واى بر كسانى كه فضل بنده‌ام و حبيبم موسى را (موسى بن جعفر) انكار كنند و على فرزند اوست كه ولى و ناصر من است.

او كسى است كه من رداى نبوت را بر تن او كرده‌ام. او را يك عفريت گمراه مى‌كشد.

باز هم اين قول از من تحقق يافته كه چشم او را بوسيله فرزندش محمد كه موضع سر و معدن علم من است روشن مى‌كنم و سعادت را با دادن فرزندش على كه شاهد بر خلق من مى‌باشد تكميل مى‌كنم. و از او هم خازن علم خودم حسن را بوجود مى‌آورم كه مردم را به راه خدا دعوت مى‌كند و اين عنايت را به وسيله فرزند زكى و پاك او كاملتر مى‌كنم، كه اين فرزند كمال موسى و بهاء عيسى و صبر ايوب را دارد. دوستداران من در غيبت او ذليل مى‌شوند و سرهاى آنها را به ترك و ديلم هديه مى‌دهند و روى زمين با خون آنها رنگين مى‌شود.

آنها هميشه در حال ترس بسر مى‌برند. آنها (ائمه) اولياى حقيقى من هستند كه من به خاطر آنها زلزال را از مردم دور مى‌سازم (منظور از زلزال لغزش و گمراهى است). آنها هستند كه خداوند بر آنان درود و رحمت مى‌فرستد و آنها هدايت‌شدگان مى‌باشند.

مؤلف مى‌گويد: من اين حديث شريف را با سه روايت نقل كردم. بواسطه همين بود كه در الفاظ، آن سه حديث با هم اختلاف داشتند.

محمّد بن يعقوب عن عليّ بن إبراهيم عن محمّد بن عيسى عن يونس عن معاوية عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‌: لقد أسرى بي ربّي‌