الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٩٠ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

شيخ حسن بن ابو الحسن بن محمد ديلمى، در كتاب ارشاد القلوب از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده كه حضرت فرمود: رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در شب معراج از خداوند سؤال كرد: اى خداى متعال، كدام اعمال افضل است؟

خداوند فرمود: در نزد من هيچ عملى افضل‌تر از اين دو چيز نيست كه بنده‌ام بر من توكل كند و به هر چه كه برايش قسمت كرده‌ام راضى باشد.

اى محمد، من محبت خود را به كسانى واجب كرده‌ام كه به خاطر من با يك ديگر دوست و متحد باشند. باز هم من محبتم را براى كسانى واجب كرده‌ام كه به خاطر من از ديگران ببرند (يعنى هر كس به من كافر و مشرك باشد، آنها را دشمن بداند) و من محبت خود را براى كسانى واجب كردم كه به خاطر من با هم پيوند داشته باشند و براى محبت من غايت و نهايت نيست. هر كس را كه من از لحاظ عمل بالا ببرم، علمش را كم مى‌كنم. اينها كسانى هستند كه توجهشان به بندگان من است و من هم توجهم بر آنها معطوف مى‌باشد. اينها حوايج خود را به مردم نمى‌گويند. چون آنها بر مال حلال كم قناعت مى‌كند. نفقه آنها در دنيا ذكر من و محبت و رضاى من مى‌باشد.

اى احمد، هر وقت اراده كنم كه بنده‌ام پرهيزكارترين شخص نسبت به من باشد در دنيا او را زاهد مى‌كنم (يعنى مال دنيا را در نظرش بى‌ارزش مى‌سازم) و به آخرت راغب‌تر مى‌كنم. حضرت رسول عرض مى‌كند: خداوندا، در دنيا چگونه مى‌توان زاهد شد؟ خداوند مى‌فرمايد: روزى و لباس و نوشيدنى خود را در دنيا براى همان روز بگير و براى فردايت ذخيره مكن (يعنى براى فردايت به من اميدوار باش) و هميشه به ذكر من مشغول باش. حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله مى‌پرسد: خداوندا، چگونه به طور مداوم مشغول ذكر تو باشم. خداوند مى‌فرمايد: بواسطه دورى از مردم و چشم پوشى از شيرين و ترش و فارغ نمودن شكن و خانه‌ات از دنيا.

اى احمد، بر حذر باش از اين كه مانند بچه‌ها باشى. وقتى كه اشياء سرخ و