الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٧٦ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

زيرا من عظمت تو در جلوگيرى از دشمنان پناه مى‌برم. پس تو در مقابل آنها برايم مدافع باش، بهترين و كاملترين مدافعها. و اين لطف را در باره‌ام تمام كن، اى كريم.

وقتى كه بنده‌ام اين مطالب را بگويد، هيچ ساحرى نمى‌تواند به او ضرر برساند و هيچ جنى نمى‌تواند او را بترساند.

اى محمد، هر كس از امت تو مى‌خواهد نمازهاى نافله و واجبش قبول شود، پس از هر نماز واجب يا نافله اين دعا را بخواند:

اى خداوندى كه براى ملائكه‌هايش دين ثابتى گذارده (كه آنها هرگز از آن تكاليف روگردان نمى‌شوند) و بوسيله همان دين از آنها راضى مى‌باشى. اى آفريننده ساير موجودات كه منظورت از خلقت آنان اين است كه آنها را با دين خودت آزمايش كنى. اى خداوندى كه براى دينت پيامبرانى از مردم اختصاص داده‌اى و اى پاداش دهنده كسانى كه به احكام دينت عمل مى‌كنند. از تو به حق آن نامت مسألت مى‌كنم كه همه نيكيها را كه از اهل دينت صادر مى‌شود، بوسيله آن نام تو است و بوسيله همان نامت، بندگانت را ملزم به دوست داشتن دينت مى‌كنى و دلهاى آنان را از همه اشتغالات دنيا فارغ كرده‌اى تا در اثر اطاعت از دينت حق تو را ادا كنند، كه مرا هم به دين خود علاقمند كنى. باز هم از تو به حق آن نامت مسألت مى‌كنم كه تفصيل امور بوسيله آن مى‌باشد (نام قيمومت و خلاقيت خداوند است) كه جز دينت چيز ديگرى را در نزد من افضل‌تر قرار ندهى و مرا طورى كن تا دينت را از همه چيز ديگر بيشتر دوست بدارم و فقط به دين تو بچسبم و به احكام آن عمل كنم و مرا از دينت جدا مكن و به همه هوا و هوسهاى آشكار و پنهان من غالب شو و در جبين من آن چيزهايى را بنويس كه تو بواسطه عمل بر آنها از من راضى مى‌شوى (يعنى مرا موفق به انجام اعمالى بكن كه رضاى تو در آنها است).

وقتى كه بنده‌ام اين كلمات را خالصانه در مقابلم بگويد، من همه نمازهاى نافله و واجب او را قبول مى‌كنم و او را از عجب باز مى‌دارم (يعنى نمى‌گذارم‌