الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٧٢ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

اى خداوندى كه همه حمدهاى كلى و جزئى مختص تو است و همه آنچه كه تو بوسيله آنها حمد مى‌شوى و مردم را براى همان حمدها خلق كرده‌اى. خداوندا، اين حمد از كسى است كه مى‌داند تو بوسيله اين حمد او راضى مى‌شوى. چون او در قبال شكر نعمتهايت اين حمد را مى‌كند.

خداوندا، به تو آن حمد را مى‌كنم كه تو بوسيله آن راضى مى‌شوى و به بندگانت دستور داده‌اى كه تو را حمد كنند. اى خداوندى كه تو حميد هستى در نزد آن كسانى كه اهل خوفند و از مخالفت تو هراس دارند (يعنى تو را بواسطه داشتن آن خصال حميد حمد مى‌كنند نه از ترس تو) و تو در نزد همه اهل عزت كه مرعوب عزت و سلطنت تو هستند محمد مى‌باشى، تو را حمد مى‌كنم. چون تو در نزد كسانى كه تو به آنان نعمت داده‌اى، مشكور مى‌باشى. خداوندا، تو را تسبيح مى‌گويم كه در منزلت و مقامت بسيار والايى و چشم بندگان را خيره مى‌سازى و عقل همه را در رسيدن به آگاهى به جلال و عظمت تو، عقلشان را متحير نمودى (چون نمى‌توانند به كنه عظمت و جلال تو آگاه شوند).

خداوندا، تو در همه منازلت مباركى. هر چه كه به موجوداتت عطا كردى، مبارك و خير است و تو در آلاء نعمتهايت مقدسى. تو بواسطه داشتن اين همه آلاء و نعمات، سزاوار عظمت و كبريايى مى‌باشى.

نيست خدايى جز تو كه بزرگوار و بزرگوارترى. تو ما را براى فانى شدن آفريده‌اى، ولى خودت هميشه هستى و خواهى بود. ما باقى نمى‌مانيم و تو فانى نمى‌شوى. تو عالم به همه پنهان و آشكار ما هستى و ما تو را به عزت و عظمت ياد مى‌كنيم و از والايى مقام تو غافليم ولى تو كسى هستى كه هرگز نه بوسيله چرت و نه خواب از جهانت غافل نمى‌شوى. اى سرور من، به حق عزتت مرا امان بده از اين كه آن نعمتهايى كه به من داده‌اى تغيير پيدا كند و نعمتهاى دينى و دنيا كه به من داده‌اى آنها را ثابت نگهدار، اى كريم و رحيم و بنده‌نواز.

وقتى كه بنده‌ام اين سخنان را بگويد، من همه امور او را كفايت مى‌كنم‌