الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٨٢ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

و از محمد بن على ماجيلويه از عمويش محمد بن ابو القاسم از محمد بن على قرشى از محمد بن سنان از مفضل بن عمر از امام صادق از پدرش از پدرانش عليهم السلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند به دنيا وحى كرد كه: هر كس به تو خدمت كند، من از او دورى مى‌كنم و هر كس تو را دور بياندازد، من او را در تحت حمايتم قرار مى‌دهم. وقتى كه بنده‌اى در ميان شب تاريك با خدايش خلوت كند و با وى مناجات نمايد، خداوند نورى را در قلب او مى‌تاباند.

وقتى كه بنده‌اى بگويد: (اى خدا، اى خدا)، خداوند جليل او را صدا مى‌كند.

لبيك اى بنده من، از من بخواه تا به تو بدهم و به من توكل كن تا امرت را كفايت كنم. بعد خداوند به ملائكه‌ها مى‌فرمايد: اى ملائكه‌هاى من، به اين بنده‌ام نگاه كنيد كه چگونه در وسط شب تاريك با من خلوت كرده ولى آن گمراهان و بلهوسان در خواب غفلت هستند. شاهد باشيد كه من اين بنده‌ام را بخشيدم.

و عن أحمد بن هارون الفاميّ عن محمّد بن عبد اللَّه بن جعفر الحميريّ عن أبيه عن هارون بن مسلم عن مسعدة بن صدقة عن الصادق عن أبيه عن آبائه عليهم السلام قال: قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‌: إنّ اللَّه تعالى إذا رأى أهل قرية قد أسرفوا في المعاصي و فيها ثلاثة نفر من المؤمنين ناداهم اللَّه جلّ جلاله: يا أهل معصيتي، لولا من فيكم من المؤمنين المتحابّين بجلالي العامرين بصلواتهم أرضي و مساجدي و المستغفرين بالأسحار خوفا منّي لأنزلت عذابي ثمّ لا ابالي.

- و رواه في العلل عن أبيه عن عبد اللّه بن جعفر ببقيّة السند.

و از احمد بن هارون فامى از محمد بن عبد اللَّه بن جعفر حميرى از پدرش از هارون بن مسلم از مسعده بن صدقه از امام صادق از پدرش از پدرانش عليهم السلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى كه خداوند متعال ببيند اهل يك دهى در گناه اسراف مى‌كنند و در ميان آنها سه نفر مؤمن هم هست،