الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٤٣ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

عبد اللَّه عليه السلام يقول: قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‌: قال اللَّه جلّ جلاله: من أهان لي وليّا فقد أرصد لمحاربتي، و ما تقرّب إليّ عبدي بشي‌ء أحبّ إليّ ممّا افترضته عليه، و أنّه ليتقرّب إليّ بالنافلة حتّى احبّه، فإذا أحببته كنت سمعه الذي يسمع به، و بصره الذي يبصر به، و لسانه الذي ينطق به، و يده الذي يبطش بها، إن دعاني أجبته، و إن سألني أعطيته، و ما تردّدت في شي‌ء أنا فاعله كتردّدي في موت المؤمن، يكره الموت و أكره مساءته.

- و رواه البرقيّ عن عبد الرحمن بن حمادة عن حنان بن سدير عن أبي عبد اللَّه عليه السلام‌ مثله.

و از ابو على اشعرى از محمد بن عبد الجبار و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد بن عيسى و همه اينها از ابن فضال از على بن عقبه از حماد بن بشير از ابو عبد اللَّه عليه السلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرمود: كسى كه به ولى من اهانت كند، خود را براى محاربه با من آماده كرده است. بنده من نمى‌تواند به من تقرب پيدا كند مگر با انجام فرايضى كه بر او واجب كرده‌ام. او بوسيله نماز نافله هم مى‌تواند به من تقرب پيدا كند تا من او را دوست بدارم. وقتى كه او را دوست داشتم من گوش او مى‌شوم كه بوسيله آن مى‌شنود. چشم او مى‌شوم كه با آن ببيند و زبان او مى‌شوم كه با آن سخن مى‌گويد و دست او مى‌شوم كه با آن كار مى‌كند. اين بنده وقتى مرا بخواند به وى جواب مى‌دهم و اگر چيزى از من خواست به وى عطا مى‌كنم. من در هيچ چيزى ترديد نمى‌كنم جز در مرگ بنده مؤمنم كه او را سختى مرگ مى‌ترساند و نمى‌خواهد بميرد. و من نمى‌خواهم او ناراحت شود.

و برقى اين حديث را از عبد الرحمن بن حماده از حنان بن سدير از ابو عبد اللَّه عليه السلام با همان مضمون نقل كرده است.

و عن عدّة من أصحابنا عن سهل بن زياد عن ابن محبوب عن هشام بن‌