الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٠٨ - الباب العاشر فيما ورد في شأن عيسى عليه السلام

و محمد بن على بن بابويه، در مجالس از محمد بن موسى بن متوكل از عبد اللَّه بن جعفر حميرى از محمد بن حسين بن ابو الخطاب از على بن اسباط از على بن ابو حمزه از ابو بصير از امام صادق عليه السلام حديثى را كه خواهد آمد، روايت كرده است.

مؤلف مى‌گويد: مقتضاى سندهاى كلينى اين است كه: اين حديث از امام رضا عليه السلام و يا از امام جواد عليه السلام روايت شده. زيرا على بن اسباط از صحابه‌هاى مطمئن آن دو امام بود. بعد هم متن روايت كافى زيادتر از متن روايتى است كه در كتاب مجالس آمده آن هم در چند موضع. و من در اين جا آن حديثى را ذكر مى‌كنم كه صاحبان كافى و مجالس در آن با هم اتفاق دارند و ضمنا متن زياد كافى را هم ذكر مى‌كنم.

پس آنچه كه در هر دو كتاب موجود است با همان اسنادهاى ذكر شده، اين است كه امام فرموده: از جمله مواعظ خداوند به عيسى عليه السلام اين است كه فرمود:

اى عيسى، من خداى تو و خداى پدران گذشته تو هستم. نام من يگانه است و من يگانه مى‌باشم كه به تنهايى همه موجودات را آفريده‌ام و همه آنها مصنوع منند و همه آنها به سوى من برخواهند گشت.

اى عيسى، تو به امر من مسيح مسيح‌شده‌اى و به اذن من مى‌توانى از گل پرنده خلق كنى و با كلام من مرده را زنده كنى. پس به سوى من راغب باش و از من بترس. چون هيچ كس غير از من نمى‌تواند تو را پناه بدهد.

اى عيسى، من مانند يك مهربان و رؤف به تو وصيت مى‌كنم و از جانب من ولايت بر تو محقق شد تا از من خرسند و شادمان باشى. پس در هر جا كه تو باشى، من صغير و كبير آنها را مبارك كرده‌ام. من شهادت مى‌دهم تو بنده منى و فرزند كنيز من (مريم). مرا در نفس خود بدان و براى معادت هميشه ذكر مرا بگو و بوسيله نمازهاى نافله به من تقرب بجوى و به من توكل كن تا تو را كفايت كنم و غير مرا دوست مدار كه در آن صورت تو را خوار مى‌كنم.