الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ١١٣ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

آدمى از عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنى از امام هادى عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود:

روزى حضرت موسى در مناجات خود به خداوند عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه به پيامبرى من شهادت بدهد و بگويد كه با من سخن مى‌گويى، چيست؟

خداوند فرمود: ملائكه من او را روز قيامت با خود مى‌آورند و به وى مژده بهشت مى‌دهند.

بعد موسى عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه براى عبادت در جلو تو بايستد چيست؟ خداوند فرمود: اى موسى، هر وقت آن شخص سر پا مى‌ايستد و يا به ركوع و سجده مى‌رود، به ملائكه‌ام فخر مى‌كنم. پس كسى كه من بوسيله او به ملائكه خود مباهات كنم، او را گرفتار عذاب نمى‌كنم.

باز هم موسى عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه به خاطر رضاى تو به مسكينى غذا مى‌دهد چيست؟ خداوند فرمود: در روز قيامت امر مى‌كنم منادى ندا دهد كه اين فلان و فرزند فلان را خداوند از آتش جهنم آزاد كرده است.

بعد هم موسى عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه صله رحم بكند چيست؟

خداوند فرمود: من به خاطر اين عملش رنج جان كندن را به وى آسان مى‌كنم و خازنان بهشت او را صدا مى‌كنند بيا و از هر در بهشت كه مى‌خواهى داخل شو.

باز هم موسى عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه به مردم اذيت و آزار نكند چيست؟ خداوند فرمود: در روز قيامت آتش جهنم به وى مى‌گويد: من نمى‌توانم تو را بسوزانم.

باز هم موسى عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه تو را با قلب و زبان ذكر گويد چيست؟ خداوند فرمود: اى موسى، من چنين شخصى را در روز قيامت در زير سايه عرش خود قرار مى‌دهم، او را تحت حمايت خود در مى‌آورم.

باز هم موسى عرض كرد: خداوندا، پاداش كسى كه كتاب و حكمت تو را در پنهان و آشكار بخواند چيست؟ خداوند فرمود: آن شخص در روز قيامت از پل صراط به سرعت عبور مى‌كند.