پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٦ - امام كاظم عليه السلام و تقويت پايگاه امامت

برهان رساى او هستم».[١]

دوم: يكى ديگر از كارهاى خارق العاده امام كاظم عليه السّلام كه او را از ديگران متمايز مى‌كرد، سخن گفتن حضرت به زبان‌هاى گوناگون بود. روشن است كه حضرت كاظم عليه السّلام اين زبان‌ها را از ديگران فرا نگرفته، بلكه الهام خداوندى بود. در اين مجال و به عنوان نمونه شواهدى را با هم مى‌خوانيم:

١. از «ابو بصير» نقل شده است: «بر ابو الحسن ماضى (امام كاظم عليه السّلام) وارد شدم. زمانى نگذشت كه مردى از خراسان وارد شد و به زبان عربى با امام عليه السّلام سخن گفت، اما حضرت به زبان مردم خراسان (فارسى) پاسخ او را داد. مرد خراسانى گفت: خدايت به سلامت دارد، از آن‌رو با تو به زبان فارسى سخن نگفتم كه مى‌پنداشتم به خوبى از عهده آن برنمى‌آيى.

حضرت فرمود: منزه است خداوند، اگر نتوانم با زبان تو [گفت‌وگو كنم و] پاسخت را بدهم، چه فضيلتى بر تو دارم؟

سپس فرمود: اى ابو محمد، زبان و گفتار هيچ جنبنده‌اى از قبيل: انسان، پرنده و چهارپا از امام پنهان نمى‌ماند و با همين توانايى است كه امام شناخته مى‌شود و اگر اين ويژگى و خصلت در او نباشد، امام نيست».[٢]

٢. از «على بن ابى حمزه» نقل شده است: «در محضر ابو الحسن موسى عليه السّلام بودم كه سى تن برده حبشى كه براى حضرت خريدارى شده بودند، بر او وارد شدند. يكى از آنان كه چهره‌اى زيبا داشت، به زبان مادرى شروع به سخن گفتن كرد. امام كاظم عليه السّلام به زبان حبشى پاسخ برده را داد. او و ديگران از پاسخ‌

[١] . مناقب آل ابى طالب ٤/ ٣١١ و بحار الانوار ٤٨/ ٧٢( به نقل از مناقب آل ابى طالب ٤/ ٣١١).

[٢] . قرب الاسناد/ ٢٦٥/ حديث ١٢٦٣ بحار الانوار ٢٥/ ١٣٣ حديث ٢٥( به نقل از قرب الاسناد/ ٢٦٥/ حديث ١٢٦٣) و اثبات الهداة ٥/ ٥٣٥/ حديث ٧٢.