پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٨ - مبحث دوم موضعگيرى هارون نسبت به امام كاظم عليه السلام

سلام كردم و او پاسخ سلام مرا داد و گفت: اى موسى بن جعفر، براى دو خليفه خراج آورده مى‌شود؟

گفتم: اى امير مؤمنان، تو را به خداوند پناه مى‌دهم از اين‌كه [با آزار من‌] گناه من و گناه خويش بر گرده‌گيرى و گفتار [و سعايت‌] باطل دشمنان ما را عليه ما بپذيرى، زيرا مى‌دانى از زمانى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به ديدار حق شتافت بر ما خاندان، دروغ بستند و تو از آن‌ها آگاهى. اگر- به حرمت خويشاوندى‌ات با پيامبر خدا- اجازه دهى حديثى براى تو بازگويم كه پدرم آن را از پدرانش شنيده و آنان از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده‌اند.

هارون گفت: اجازه مى‌دهم.

گفتم: پدرم از پدرانش از جدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده است كه فرمود: هرگاه رحمى (خويشاوندى) به خويشاوند خود زيان برساند دستخوش آشفتگى و نابسامانى مى‌شود».

آن‌گاه هارون الرشيد درباره برترى اهل بيت (علويان) بر بنى عباس از امام كاظم عليه السّلام پرسيد و امام عليه السّلام پس از آن‌كه از هارون امان خواست و هارون امان داد، دلايل برترى علويان بر بنى عباس را گفت، سپس هارون حضرت را مرخص كرد.[١]

گفت‌وگوى هارون الرشيد و امام كاظم عليه السّلام را در اين مجلس، از زبان امام كاظم عليه السّلام و به روايت صدوق (ره) مى‌خوانيم:

«هارون الرشيد گفت: روزگارى است كه پرسش‌هايى در سينه‌ام خلجان دارد كه و تا به حال آن‌ها را با كسى در ميان نگذاشته‌ام. حال اگر پاسخ آن‌ها را بدهى تو را آزاد مى‌گذارم و سعايت كسى را درباره تو نمى‌پذيرم. شنيده‌ام كه هرگز دروغ نگفته‌اى، پس در پاسخ به سؤال من راستى ورز.

[١] . عيون اخبار الرضا ١/ ٨١ حديث ٩؛ بحار الانوار ٤٨/ ١٢٥( به نقل از عيون اخبار الرضا ١/ ٨١ حديث ٩).