پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٤ - سوم حمايت امام كاظم عليه السلام از مأموريت على بن يقطين

كنندگان مى‌ديد، پنهانى آنان را در جريان قرار مى‌داد و راهكارهايى پيش روى آنان مى‌نهاد. از جمله اين افراد كه غالبا مورد رشك دشمنان بوده، هميشه از آنان نزد حاكم سعايت مى‌شد، على بن يقطين بود. از على بن يقطين روايت شده است كه طى نامه‌اى به موسى بن جعفر عليه السّلام، نوشت: «در مورد مسح پا در وضو اختلاف نظر وجود دارد. اگر در اين‌باره رهنمودى برايم داريد كه بدان عمل كنم، چنين كنيد.

امام كاظم عليه السّلام در پاسخ نوشت: آنچه [در مورد اين سؤال‌] به تو دستور مى‌دهم اين است كه هنگام وضو سه بار مضمضه و سه بار استنشاق كن، سه بار صورتت را بشوى و سه بار انگشتان خود را درون موى صورتت فرو ببر، سه بار دستانت را بشوى، بيرون و درون گوشت را مسح كن و هردو پاى خود را سه بار بشوى و جز آنچه به تو گفتم مكن.

على بن يقطين نيز دستور امام عليه السّلام را به كار بست.

در همان زمان هارون الرشيد گفت: دوست دارم على بن يقطين را از آنچه درباره‌اش مى‌گويند و او را «رافضى» مى‌خوانند دور و منزه بدانم. از آن‌جا كه رافضى‌ها در وضو رعايت اختصار مى‌كنند [او را با وضو مى‌آزماييم‌]. از اين رو او را به كارى در خانه خود واداشت. چون وقت نماز فرا رسيد، هارون الرشيد براى على آب فرستاد تا وضو بسازد و خود در پس ديوارى پنهان شد، به گونه‌اى كه على را مى‌ديد، اما على او را نمى‌ديد. على همان‌گونه كه امام عليه السّلام به او دستور داده بود وضو ساخت.

در اين هنگام، هارون از پس ديوار بيرون شد و به على گفت: هركسى تو را رافضى بداند دروغ گفته است.

پس از اين ماجرا نامه‌اى از امام موسى بن جعفر عليه السّلام به على بن يقطين رسيد كه متن آن چنين بود: از حالا آن‌گونه كه خداوند فرموده، وضو بساز. صورتت را