پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٧ - زهد امام

حضرت با اين‌گونه تلاوت قرآن، در آموزه‌ها، آداب، اوامر، نواهى و احكام آن تأمل مى‌كرد.

آزاد كردن بردگان‌

از ديگر مظاهر و نشانه‌هاى فرمانبردارى حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام مهربانى و احسان در حق بردگان بود تا آن‌جا كه حضرت، هزار برده‌[١] را به انگيزه جلب خشنودى خدا و تقرب به درگاهش آزاد كرد.

زهد امام‌

امام كاظم عليه السّلام طلايه‌دار زاهدانى بود كه از نعمت‌هاى فانى و آرايه‌هاى دنيوى سر برتافته و به درگاه خدا روى آورده و به نعمت‌هايى كه خداوند در سراى باقى براى آنان فراهم آورده بود دل‌بسته بودند.

«ابراهيم بن عبد الحميد» ابعاد و دامنه زهد حضرت كاظم عليه السّلام را چنين بيان مى‌كند: «وارد خانه‌اى شدم كه حضرت در آن نماز مى‌گزارد. در آن‌جا جز يك زنبيل كه از برگ خرما بافته شده بود و شمشيرى آويخته و يك قرآن چيزى ديگر نبود».[٢]

در روايت ابراهيم، زندگى امام كاظم عليه السّلام آن‌چنان ساده و زاهدانه توصيف شده بود كه حداقل نيازها و وسايل زندگى كه طبقه ضعيف جامعه آن روز نيز از آن برخوردار بود، نداشت و اين خود دليل روشنى بر روگردانى آن حضرت از دنيا و لوازم آن است. البته امام در حالى چنين زاهدانه مى‌زيست كه اموال‌

[١] . يوسف بن حاتم شامى الدر النظيم في مناقب الائمة اللهاميم( نسخه خطى موجود در كتابخانه امام سيد محسن حكيم نجف اشرف).

[٢] . بحار الانوار ٤٨/ ١٠٠( به نقل از قرب الاسناد).