پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٨ - روايات امام صادق عليه السلام درباره امامت حضرت كاظم عليه السلام

محبت، برخى از شيعيان را دچار توهم كرده بود كه او جانشين پدر خواهد شد.

اسماعيل به سال ١٤٢ ق. درگذشت و پس از اسماعيل «عبد الله» معروف به «افطح»، بزرگترين فرزند امام صادق عليه السّلام بود. تعدد فرزندان امام صادق عليه السّلام و عنايت و محبت ايشان نسبت به اسماعيل و نيز بودن فرزندان بزرگتر، نصوص واردشده درباره امامت حضرت كاظم عليه السّلام را در هاله‌اى از ابهام قرار مى‌داد كه پاره‌اى از آن‌ها به فرزندان، برخى ديگر به ياران حضرت و قسمتى به وضع سياسى حاكم بر آن روزگار برمى‌گشت. لذا براى رفع ابهام‌ها نصوص وارد شده از امام صادق عليه السّلام را كه در مورد امامت حضرت كاظم عليه السّلام صادر شده است با رعايت تسلسل زمانى صدور آن نقل مى‌كنيم.

روايات امام صادق عليه السّلام درباره امامت حضرت كاظم عليه السّلام‌

١. از «يعقوب سرّاج» نقل شده است: «حضور امام صادق عليه السّلام شرفياب شدم، حضرت را در كنار گهواره «ابو الحسن موسى» ديدم كه با موسى ملاطفت و مهربانى مى‌كرد و او را بازى مى‌داد. مدتى نه چندان كوتاه نشستم تا امام صادق عليه السّلام موسى را به حال خود واگذاشت. برخاسته، به سوى او رفتم.

حضرت به من فرمود: به آقاى خود نزديك شو. به گهواره موسى نزديك شدم و بر او سلام كردم.

او با زبانى رسا و گفتارى شيوا پاسخ سلام مرا داد و فرمود: برو و نام دخترت را كه ديروز بر او نهاده‌اى تغيير ده كه خداوند از اين نام بيزار است.

يعقوب سرّاج مى‌گويد: خداوند مرا دخترى عطا كرد و من نام او را