پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٢ - انتقال امام كاظم عليه السلام به بغداد
انتقال امام كاظم عليه السّلام به بغداد
هارون درخواست عيسى را پذيرفت، اما از آنجا كه عيسى تن به خواسته هارون نداده بود، هارون ترسيد مبادا امام كاظم عليه السّلام را از زندان آزاد كند، اين بود كه به عيسى فرمان داد تا حضرت را به بغداد بفرستد. عيسى از اينكه از ارتكاب چنين جنايتى معاف شده بود شادمان گشته، دستور هارون را در مورد فرستادن امام عليه السّلام به بغداد عملى كرد. چون امام كاظم عليه السّلام به بغداد رسيد هارون دستور داد تا نزد «فضل» بازداشت شود و فضل امام عليه السّلام را در خانه خود زندانى كرد. هارون كه از امام عليه السّلام بيمناك بود و نيز به جاسوسانى كه براى زير نظر داشتن امام عليه السّلام به زندان فرستاده بود اعتماد نداشت، خود از فراز كاخ، زندان را زير نظر مىگرفت تا از رفتوآمدهاى احتمالى كه فضل آن را از هارون پنهان مىكرد، آگاه شود.
در يكى از روزهايى كه هارون از فراز قصر خود، خانه فضل را مىكاويد، در جايى از خانه جامهاى ديد كه جاى آن تغيير نكرده است. از فضل پرسيد:
«اين پيراهن كه همه روز در اين مكان مىبينم چيست؟
فضل گفت: اى امير المؤمنين، آن، جامه نيست، بلكه موسى بن جعفر است. همه روز از هنگام برآمدن خورشيد سر به سجده نهاده، ظهر هنگام سر از سجده برمىدارد.
هارون الرشيد بهتزده، گفت: اين مرد از عابدان و زاهدان بنى هاشم است.
فضل كه اقرار هارون را در مورد زهد و عبادت امام كاظم عليه السّلام ديد گفت:
امير المؤمنين، پس، از چه رو بر او تنگ گرفته، به زندانش افكندهاى؟
هارون گفت: دريغا، چارهاى جز اين نيست».[١]
[١] . عيون اخبار الرضا ١/ ٩٥ و بحار الانوار ٤٨/ ٢٢٠( به نقل از عيون اخبار الرضا ١/ ٩٥).