پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٢ - توحيد و اساس تدبير و برنامه خداوندى

و مشيئة و كتاب و أجل و إذن، فمن زعم غير هذا فقد كذب على اللّه أو ردّ على اللّه- عزّ و جلّ-؛[١]

وجود هرآنچه كه در آسمان‌ها و در زمين است به هفت چيز بستگى دارد: قضا، قدر، اراده، مشيت، كتاب، اجل و اذن (فرمان)، پس هركس جز اين را بگويد به يقين بر خدا دروغ بسته و بر حضرتش برگشته است.

٣. از «محمد بن حكيم» نقل است كه گفت: «ابو الحسن، موسى بن جعفر عليه السّلام نامه‌اى به پدرم نوشت كه در آن آمده بود:

أنّ اللّه أعلا و أجل و أعظم من أن يبلغ كنه صفته، فصفوه بما وصف به نفسه، و كفّوا عما سوى ذلك؛[٢]

خداوند برتر و بزرگتر از آن است كه بشود به كنه صفات او پى برد، پس او را آن‌گونه توصيف كنيد كه حضرتش توصيف فرمود و از غير آن دست بداريد.

٤. نيز امام كاظم عليه السّلام فرموده است:

«إنّ اللّه تعالى لا يشبهه شي‌ء، أي فحش أو خنى أعظم من قول من يصف خالق الأشياء بجسم أو صورة أو بخلقة أو بتحديد و أعضاء، تعالى اللّه عن ذلك علوّا كبيرا؛[٣]

خداى- تبارك و تعالى- به هيچ چيز تشبيه‌پذير نبوده و هيچ چيز به او شباهت ندارد. كدامين ناسزا و دشنام و هرزه‌درايى، بزرگتر از اين‌كه آفريدگار اشيا را به جسم، صورت اندام تشبيه كرد يا او را به جايى محدود نمود؟ حضرتش از چنين توصيفى بالاتر و بسى والاتر است».

[١] . اصول كافى ١/ ١٤٩ و الخصال/ ٣٥٩.

[٢] . اصول كافى ١/ ١٠٢.

[٣] . اصول كافى ١/ ١٠٥.