پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١ - بخش نخست امام كاظم عليه السلام در يك نگاه

و تحريف، جديت در حفظ و بازداشتن امت از فروپاشى و نابودى، نبرد با ستمگران و تأييد و حمايت از آمران به معروف و بازدارندگان از ارتكاب منكر، راه و روش جدش رسول خدا و پدران معصوم خود از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام تا حضرت امام صادق عليه السّلام را در پيش گرفت تا حاكمان را از گستراندن دامنه ستم و خودكامگى بازدارد.

مكتب و محفل علمى آن حضرت مالامال از عالمان و جويندگان معرفت و دانش بود كه جريانى اسلامى- فرهنگى پديد آورد و در برابر ميراث تمام تمدن‌ها و فرهنگ‌هاى وارداتى هماورد مى‌طلبيد. اين مكتب علمى، همچنان عالمان و مجتهدانى برجسته پرورش داده و روش و اسلوب شناخت دانش‌هاى اسلامى (الهيات) و علوم پايه را به جهانيان عرضه داشت.

فعاليت‌هاى پژوهشى و تشكيلاتى آن حضرت نشان‌دهنده توجه فوق العاده ايشان به جماعت صالحان و برنامه‌ريزى براى آينده درخشان و آكنده از طلايه‌داران هشيار و بيدار امت اسلامى بود؛ كه ميراث عصرى طلايى را- كه معارف و علوم مكتب پيشرو اهل بيت عليهم السّلام جانى تازه گرفته بود- از گزند حوادث حفظ كرده، به ما ارزانى داشتند و همچنان تا به امروز شكوفا و درخشان است.

امام موسى بن جعفر عليه السّلام به «عابد»، «تقى»، «باب الحوائج الى الله» و به دليل بردبارى بيش از حدّ به «كاظم» شهرت يافت. او هرگز تسليم فشار و ستم حاكمان عباسى كه محدود كردن فعاليت الهى آن حضرت را مى‌خواستند نشد و هماره براى حفظ و صيانت از رسالت الهى و دولت اسلامى از فروپاشى در تلاش بود تا به امت اسلامى هويت بخشيده و مؤمنان را از گزند فشارها و معارضه پياپى و روزافزون حاكمان عباسى مصونيت بخشد. امام كاظم عليه السّلام‌