پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥ - روزهدارى حضرت

از اين موضوع در شگفت شده، از ربيع پرسيد: «اين پيراهن چيست كه همه روزه آن را در همين‌جا مى‌بينم؟

ربيع پاسخ مى‌دهد: اى امير مؤمنان، آنچه مى‌بينى پيراهن نيست، بلكه موسى بن جعفر است كه همه روزه هنگام برآمدن خورشيد سر به سجده مى‌نهد و ظهر هنگام سر از سجده برمى‌دارد.

هارون الرشيد مبهوت شده، نتوانست شگفتى خود را پنهان كند و گفت: اما او (امام كاظم «ع») از زاهدان بنى هاشم است.

چون ربيع اعتراف هارون را در مورد زهد و بى‌توجهى امام كاظم عليه السّلام به دنيا شنيد، به اين انگيزه كه هارون امام را آزاد كند گفت: اى امير مؤمنان، تو را چه شده كه با زندانى كردن او، بر او سخت گرفته‌اى؟

هارون پاسخى داد كه نشانه سنگدلى و فقدان عطوفت وى بود. او گفت:

هيهات، جز اين‌كه دربند باشد چاره‌اى نيست».[١]

روزه‌دارى حضرت‌

حضرت كاظم عليه السّلام روزها روزه داشت و شب‌ها را به عبادت زنده مى‌داشت، به ويژه زمانى كه به دستور هارون در زندان به سر مى‌برد. در اين دوره هرگز عبادت‌هاى مستحبى را وانمى‌گذاشت و به روزه و اعمال مستحبى ديگر مشغول بود و خداى را بر نعمت فرصتى كه به دست آورده بود تا بندگى حضرتش كند سپاس مى‌گفت.

[١] . عيون اخبار الرضا ١/ ٩٥ حديث ١٤ و انوار البهيه/ ١٨٩( به نقل از عيون اخبار الرضا).