پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٩ - ٣ عرصه دانش

خاموش كرد».[١]

دوم: «احمد بن حنبل» از امام كاظم عليه السّلام و از پدرش امام صادق عليه السّلام روايت كرده، سند آن را به پيامبر رسانده، مى‌گفت: اين إسناد (انتساب حديث آن‌چنان محكم و استوار است كه) اگر بر ديوانه‌اى خوانده شود، عاقل و هشيار خواهد شد.[٢]

سوم: مهدى عباسى حج گزارد، سپس به «قبر (قصر) العبادى»[٣] رسيد.

چون مردم را از تشنگى سراسيمه و بيتاب ديد، دستور داد تا چاهى حفر كنند.

كار حفر چاه به پايان خود نزديك مى‌شد كه تندبادى از چاه برخاست و دلوها به درون چاه افتادند، ناچار كار متوقف شد. كارگران كه درون چاه مشغول بودند از بيم جان خود بيرون آمدند. «على بن يقطين» به دو تن به اين شرط كه كار حفارى را دنبال كنند، مبالغ فراوانى داد. آنان درون چاه رفته، مدتى در چاه ماندند، اما وحشت‌زده و با رخسار رنگ باخته بيرون آمدند.

على بن يقطين ماجرا را از آن دو پرسيد، آنان گفتند: «درون چاه آثار و وسايل و نيز مردان و زنانى ديديم كه به هريك اشاره مى‌كرديم (دست مى‌زديم) به غبار تبديل مى‌شد.

مهدى عباسى درباره اين واقعه از هركس پرس‌وجو كرد، دليل آن را نمى‌دانستند. امام كاظم عليه السّلام در پاسخ فرمود: اينان «اصحاب احقاف» بودند كه مورد

[١] . عيون اخبار الرضا ١/ ٧٨؛ بحار الانوار ٨١/ ١٠٨؛ المناقب ٤/ ٣٣٨( به نقل از الفقيه. البته بحث« حيض» و تظليل» در الفقيه نيامده است) و الكنى و الالقاب ١/ ١٨٨( به نقل از مرحوم كلينى) مرحوم مفيد نيز اين روايت و نيز از« محمد بن حسن شيبانى» نقل كرده و آن را در حضور هارون الرشيد دانسته است. نك احتجاج ٢/ ١٦٨.

[٢] . المناقب ٤/ ٣٤١.

[٣] .« قبر العبادى» منزل‌گاهى است كه در راه مكه از قادسيه به غديب قرار دارد. در احتجاج ٢/ ٣٣٣« قصر العبادى» خوانده شده است.