پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٥ - توطئه كشتن امام كاظم عليه السلام

توطئه كشتن امام كاظم عليه السّلام‌

تحمل حوادث ناگوار، شكنجه، در غل و زنجير قرار داشتن، ممنوعيت تماس با مردم و بدرفتارى‌هاى طاقت‌سوز، از امورى به شمار مى‌رفت كه از سوى هارون بر امام عليه السّلام روا داشته مى‌شد و حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام با آن‌ها دست به گريبان بود، اما هارون به همين مقدار بسنده نكرده، طرحى بى‌سابقه براى تبرئه خود از ننگ و بدنامى كشتن امام عليه السّلام ريخت. غالب تاريخ‌نگاران و ترجمه‌نويسانى كه درباره امام عليه السّلام قلم زده‌اند، نوشته‌اند: «هارون به سندى بن شاهك جانى پيشنهاد كشتن امام عليه السّلام را داد و او پذيرفته، به سنگين‌ترين و دردناكترين جنايت تاريخ اسلام دست زده، نواده پيامبر بزرگ اسلام را كشت.

سندى مقدارى رطب فراهم كرد و به زهرى كشنده آغشت، سپس آن را براى امام عليه السّلام برد. آن حضرت ده دانه از آن رطب را تناول كرد. سندى به امام عليه السّلام گفت: بيشتر بخور.

امام عليه السّلام خيره در او نگريسته، فرمود: بس است. به آنچه نياز داشتى (اميد بسته بودى) رسيدى.

امام عليه السّلام پس از خوردن رطب آلوده به زهر، دچار دردهاى جانكاه ناشى از مسموميت شد و زهر، تمام وجود امام عليه السّلام را فرا گرفت. مأموران سنگدل خليفه امام عليه السّلام را در ميان گرفتند و سندى بن شاهك پليد با بيانى زشت و خشونت‌بار با امام عليه السّلام برخورد كرد. او از رسيدن هرنوع كمك و دارويى به امام عليه السّلام ممانعت‌