پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٨ - ١ على بن يقطين
١. على بن يقطين
پدر او «يقطين» در كوفه پرورش يافت و در آنجا پارچه مىفروخت.
او معتقد به امامت امامان معصوم عليهم السّلام بود. به دستگاه ابو العباس سفاح، منصور و مهدى، خلفاى عباسى پيوست. زمانى كه يقطين بدرود زندگى گفت فرزندش على به جاى پدر نشست و رابطه محكمى با عباسيان برقرار كرد و منصبهاى مهمى را در دولت عباسيان به دست گرفت.
او در دستگاه عباسيان به يارى و خدمت به مؤمنان پرداخت، شمارى از آنان را زن داد و به خانه بخت فرستاد و هزينه بخش بزرگى از آنان را بر عهده داشت.
«سليمان» كاتب على بن يقطين مىگويد: «طبق محاسبهاى كه انجام دادم در هرسال ١٥٠ نفر از طرف على بن يقطين به حج رفته، مناسك حج به جاى مىآوردند. كمترين مبلغى كه به آنان داده مىشد، هفت صد درهم و بيشترين آن ده هزار درهم بود. او سه يا چهار تن از فرزندان امام كاظم عليه السّلام را به خانه بخت فرستاد و اموال فراوانى را در امور خير انفاق كرد». عاليترين منصب را در روزگار مهدى عباسى به دست آورد و پس از مهدى، هارون الرشيد او را به عنوان وزير خود برگزيد.[١] او ارتباط پنهانى و پيوستهاى با امام كاظم عليه السّلام داشت.
[١] . همان/ ٤٣٠ حديث ٨٠٥؛/ ٤٣٣ حديث ٨١٥؛ ٤٣٤ حديث ٨١٩- ٨٢٠ و ص ٤٣٧ حديث ٨٣٤ و ابن نديم الفهرست/ ٣٢٨.