پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٤ - امام كاظم عليه السلام در زندان سندى بن شاهك

دومين بازداشت‌

حضور امام كاظم عليه السّلام در بغداد سبب شد تا نام و فضايل و افتخارات او زبانزد همگان شود. همين امر عرصه را بر هارون تنگ كرده، موجب ترس هارون از حضور امام عليه السّلام در ميان مردم شد. اين بود كه مجددا امام عليه السّلام را بازداشت كرد و در خانه فضل زندانى كرد. امام عليه السّلام در زندان فضل شب و روز خود را به عبادت و راز و نياز با خدا سپرى مى‌كرد. فضل كه امام عليه السّلام را اين چنين مشغول عبادت مى‌ديد او را بزرگ داشته، بر او تنگ نمى‌گرفت و همه روز خوراك‌هاى خوب و گوارا براى حضرت مى‌فرستاد. امام كاظم عليه السّلام بهترين دوران زندان خود را در محبس فضل گذراند، چرا كه برخلاف ديگر زندان‌ها، در زندان فضل از آسايش و آزادى عمل برخوردار بود.

اين بار نيز هارون، زندانبان را مأمور از پاى درآوردن امام كاظم عليه السّلام در زندان كرد، اما فضل خدا ترس كه به امامت امام كاظم عليه السّلام نيز معتقد بود، از اين كار سر برتافت. سرپيچى فضل از فرمان هارون و تن ندادن به ننگ كشتن امام عليه السّلام سبب شد تا مورد شكنجه و خشم هارون قرار گيرد و ديگر برمكيان نيز به شيعه بودن متهم شوند.[١]

امام كاظم عليه السّلام در زندان سندى بن شاهك‌

هارون الرشيد دستور داد امام عليه السّلام را از زندان فضل به زندان «سندى بن شاهك» منتقل كنند و از سندى خواست تا بر امام عليه السّلام سخت گيرد. اين بد سگال‌

[١] . ر. ك مقاتل الطالبيين/ ٥٠٣- ٥٠٤.